Diamond Gems: Best Players of the American League

In Part II of the greatest baseball players in history, I pick up with the older of the two leagues in Major League Baseball, the American League.

Baltimore Orioles

Twice the Baltimore Orioles made it to the World Series to play the Pittsburgh Pirates and both times they lost. In 1971 when the Bucs won the series in seven games, the O’s had gone into the championship round sporting four 20 game-winners for that season (Mike Cuellar, Pat Dobson, Jim Palmer, Dave McNally). Over the years the Orioles have had solid pitching with a number of standout players. Palmer stands head and shoulders above most of those men and at the plate, Cal Ripken is the name that is most associated with the Baltimore Orioles. Ripken broke Lou Gehrig’s long-standing all-time record for consecutive games played and in the process set team records in multiple categories. Frank Robinson was a great Oriole but it’s Ripken all day as Baltimore’s greatest player ever.

Boston Red Sox

With the Boston Red Sox, this is a team that rivals the New York Yankees for the number of outstanding players throughout their history. A common denominator between the Sox and Yanks is the fact that “The Sultan of Swat” the legendary Babe Ruth got his start in Boston but established himself as perhaps the greatest ever in New York wearing pinstripes. But the list is long of great players in Boston led by Ted Williams “The Splendid Splinter.” You also have Carl Yastrzemski, Jim Rice, Carlton Fisk (“Pudge”), David Ortiz, Pedro Martinez, Johnny Pesky, Joe Cronin, Roger Clemens, Cy Young, and Wade Boggs just to name a few. With Ted Williams being Major League Baseball’s last .400 hitter and he being one of the greatest pure hitters in history, he would edge out Roger Clemens for best Red Sox player in history but both were equally intimidating at the plate and on the mound.

Chicago White Sox

Across town from the Cubs are the “Chisox.” Not as old a club as the Cubbies, but still beginning play in 1901, the White Sox also did not have as many superstars than did their counterparts in Chicago. Among the retired jersey numbers for the White Sox are Nellie Fox, Harold Baines, Luke Appling, Minnie Minosa, Luis Aparicio, Frank Thomas, and Carlton Fisk. Many of the players for the Chisox were outstanding defensive players, but Frank Thomas knew how to hit the cover off a ball. While he only played 13 seasons in Chicago and if not for the infamous 1919 “Black Sox” scandal, it would be an easy choice to say “Shoeless” Joe Jackson is the best ever to sport the Chicago White Sox jersey. Jackson’s career was cut short when he was thrown out of baseball permanently because of that thrown 1919 World Series but he was already considered one of baseball’s best players. Since I’m basing these choices on overall talent, Joe Jackson is the best player ever in Chicago White Sox history.

Cleveland Indians

For a team that is 118 years old, the Cleveland Indians have just two World Series titles to show for it. The last Indians league championship came way back in 1948. Prior to that, they won the title in 1920. While Tris Speaker holds most of the batting records, it was on the mound that we find the greatest Indian ever and his name is Bob Feller. With a nasty fastball, Feller won 266 games and struck out 2,581 batters. Other great Indians worth mention thought are Nap Lajoie, Him Thome, Kenny Lofton, Earl Averill, Herb Score, Addie Joss, and Bob Lemon. But it is Feller that gets the honor in Cleveland.

Detroit Tigers

The big cats from the “Motor City” have had a very successful history led by one of the greatest players ever to suit up for Major League Baseball, Ty Cobb. It would be hard for any other Tiger to surpass his success but there have been many great players to take the field in Detroit. Men like Hank Greenberg, Al Kaline, Hal Newhouser, Jack Morris, Lou Whitaker, Sam Crawford, Justin Verlander, Mickey Lolich, Dizzy Trout, and Alan Trammel. But it was Cobb that was the “Pete Rose” of his era playing balls to the wall baseball, running the bases hard, hitting any pitch thrown to him, and playing the field not fearing any ball hit at him. He is, in fact, one of the greatest ever and easily the best Tiger to ever play in Detroit.

Houston Astros

A long time ago, the Houston Astros were not a very good baseball team. That, and they used to be in the National League. When they were a member of the senior circuit, they did make it to the postseason several times and lost the World Series in 2004. But since coming to the American League, Houston has had major success by winning the World Series once, losing another and making it to the league championship series four times in the last five years. This year, their success was tainted with a cheating scandal, but in considering their best player ever, there are a handful of men to choose from. From their original name of Colt .45s to the Astros, playing indoors in the Astrodome, there have been some great players like Craig Biggio, Nolan Ryan, Jimmy Wynn, Larry Dierker, and J.R. Richard. But for me, it would be Craig Biggio as their best player ever.

Kansas City Royals

There are plenty of expansion teams in Major League Baseball and the Royals are one of them. They have played on the top level for just 50 years. But there are two World Series titles in that time frame and additional appearance in 1980 that they lost. George Brett owns most of the team’s historical offensive records and many fans will remember him most for the “tine par” incident in a game with the New York Yankees when a home run was taken away from Brett for having too much tar on his bat and then he going ballistic. On the mound, the Royals have had some great pitchers like Dennis Leonard, Dan Quisenberry, and Paul Splittorff then back on offense there was Amos Otis, Fred Patek, and Frank White. For Kansas City, George Brett is considered the greatest Royal ever and for the purposes of this article, I concur.

Los Angeles Angels

One of the dumbest trades in Major League Baseball history benefitted the Angels then known as the California Angels when the transaction took place in 1971. The New York Mets sent pitcher Nolan Ryan west in exchange for three minor leaguers and Jim Fregosi. Ryan would go on to become one of the greatest pitchers ever. Ryan would set the record for baseball with seven no-hitters four of them coming with the Angels. Amazingly, despite winning 324 games and striking out 5,714 batters, Ryan never won the Cy Young Award. Mike Trout may one day be called the greatest Angel ever but with an ongoing career, I’ll stop short of putting him on that mantle just yet. Until he surpasses the greatest of Nolan Ryan, “The Ryan Express” is the #1 Angel.

Minnesota Twins

One name exemplifies the Minnesota Twins…Rod Carew. But, the Twins were not always located in the state of Minnesota. In act, the Twins are one of the oldest franchises in Major League Baseball getting their start in the nation’s capital as the Senators in 1901. If you consider those who played in Washington prior to the move that came in 1960, then we are talking Walter Johnson and men like Sam Rice, and Joe Cronin. But aside from Carew, there was Harmon Killebrew a very underrated home run slugger. Who could forget the hitting skill of Kirby Puckett? But for this pick, it’s Carew one of the purest hitters ever.

New York Yankees

With the men in pinstripes, they represent the most difficult choice for picking just one player as best ever. I mean, this team has won more World Series far and above any of the other 29 clubs in Major League Baseball. The New York Yankees and their 27 World Series victories along with 40 American League pennants have so many superstars and Hall of Famers that it seems impossible to name one man as the greatest ever. Where do you begin? Babe Ruth? Loue Gehrig? Joe DiMaggio?

The Yanks have retired an incredible 22 jersey numbers that include the aforementioned names but also Derek Jeter, Billy Martin, Joe Torre, Mickey Mantle, Yogi Berra Thurman Munson, Don Mattingly, and Reggie Jackson just to name a few. Forget naming the hall of famers because they are far too many (51). The best bet in picking one player as the best Yankee ever would have to come down to statistics. Babe Ruth owns most of the offensive categories. Whitey Ford, Mariano Rivera, and Andy Pettitte lead from the mound.

Pressured to pick just one, I’d have to say it is the “Great Bambino.” “The Sultan of Swat.” “The Colossus of Clout.” Babe Ruth. Ruth may just be the greatest baseball player ever and not just for his hitting skills but because he was also an outstanding pitcher before he went offensive full time. Starting as a pitcher and hitter in 1914, from 1915 to 1918, Ruth won 18, 23, 24, and 13 games respectively. In 10 seasons on the mound, Babe Ruth won 94 games and lost just 46, throwing 17 shutouts, saving four games, completing 107, and incredibly giving up just 10 home runs in 1,221 1/3 innings of work. No other player in history can match those stats while also becoming one of the greatest home run hitters ever.

If you also thought Babe Ruth was just about hitting home runs think again. His lifetime batting average was an amazing .342 to go with his 714 home runs, 506 doubles, 2,873 hits, and 136 triples. Ruth even stole 123 bases. So it’s hard to argue against Babe Ruth even though there were other great Yankees players like Gehrig, DiMaggio, and Mantle.

Oakland Athletics

Reggie Jackson is one of a few players that has had his jersey number retired by two teams. The A’s will not allow anyone else to wear number 9 which was what “Mr. October” put on his back during his days in Oakland. When the Athletics won the World Series for three straight seasons from 1972-1974, they were a colorful bunch led by their outrageous owner Charles Finley. This is an owner who tried to introduce orange baseballs into the game for a better vision of the ball. But as for his baseball team, they sported all kinds of facial hair and long hair and the infamous “handlebar” mustache of Rollie Fingers. During that short reign over baseball in the early 1970s, the A’s had great players like Reggie Jackson, Jim “Catfish” Hunter, Fingers, Vida Blue, Sal Bando, Bert Campaneris, and Joe Rudi. As for their best player ever, we need to go back in history when the team was in Philadelphia. There was a man playing for the team named Jimmie Foxx and during his era, he was one of the most dangerous hitters in baseball. Rickey Henderson given his athleticism is a close second. But Foxx owns many of the offensive leader categories. He is also a member of the Baseball Hall of Fame.

Seattle Mariners

The Mariners are all about Ken Griffey Jr. and Ichiro Suzuki perhaps their best players in history. But let’s not forget the hitting of Edgar Martinez. Having been in the league since just 1977, the Mariners have never tasted a World Series and in 2001 they won an incredible 116 games only to lose in the American League championship series in five games to the New York Yankees. That was the last time Seattle was in the postseason and they haven’t won the division again since ending in second place just three times in that time period. It’s a tough call to name the best ever between Martinez, Griffey, and Suzuki the Japanese import that is the only one of the trio not to have his jersey number retired in Seattle. Of all the teams reviewed in this article, this is the one time where I just can point a finger on one man. So for me, it’s a three-way tie between Martinez, Griffey, and Suzuki. They were all that good.

Tampa Bay Rays

There are a lot of young teams in baseball the Rays included. Just 21 years in the American League and they have already been to a World Series where they lost in 2008 and to the players four more times since. Without any doubt or argument, their best player in the short history of the team has been Evan Longoria.

Texas Rangers

These days in the nation’s capital we have baseball again and it is a team called the Nationals. But from 1972 until 2005 the city of Washington D.C. was left without a professional baseball team as the original Senators moved to Minnesota to become the Twins and an expansion team was granted to Washington retaining the name “Senators.” But that team would leave town as well in 1972 this time to Texas and became the still existing Rangers. Confused? It is confusing. Regardless, the old Senators who are now the Rangers had a man named Nolan Ryan throwing fastballs off the mound for them and one Adrian Beltre smacking the ball around from home plate. Rafael Palmeiro was one of the greatest Rangers ever but his career is marred by steroid allegations. When in Washington there was a big man hitting the baseball named Frank Howard. Between Palmeiro and Michael Young, they hold most of the offensive records but then there is another player named Alex Rodriguez who slugged the ball for Texas. But given he only played three seasons in Texas nullifies Rodriguez for contention here. Nolan Ryan retired as a Ranger and since he was at the tail end of his 27-year career in Texas makes him ineligible for my vote on this team. That leaves Young or Palmeiro and it is the latter that had the better numbers and career so the one name Rafael walks away with the honor of greatest Ranger ever.

Toronto Blue Jays

Yet another expansion team in the American League and they are north of the border in Canada. We once had the Montreal Expos who became the current Washington Nationals but for the ‘Jays, the won back-to-back World Series titles in 1992 and 1993 beating the Philadelphia Phillies in the ‘93 series in dramatic fashion. Who can forget Joe Carter winning the series for Toronto in 1993 with a walk-off home run against Mitch Williams? Does that make Carter the greatest player in Bluejay’s history? It would be hard to exclude Carlos Delgado and his 336 home runs, or Tony Fernandez, Roy Halladay, Jose Batista, Edwin Encarnación, Juan Guzman, Fred McGriff, and Roberto Alomar. I boil it down to one man, Carlos Delgado who smacked 343 round-trippers in 12 years with Toronto while hitting a cool .282 and knocking in 1,058 RBIs. 343 doubles and 1,413 hits later make Delgado the choice here for greatest Blue Jay in history.

Harv Aronson


NFL Mock Draft 2020: ตัวเลือก 10 อันดับแรก

1. ซินซินเนติ เบงกอลส์

โจ เบอร์โรว์
QB / LSU

นี่ดูเหมือนจะเป็นตัวเลือกที่ชัดเจนที่สุดในรอบห้าปีที่ผ่านมา Joe Burrow ได้เปิดเผยการป้องกันทีมทุกฤดูกาลและเขาไม่ได้วางแผนที่จะหยุดเมื่อเขาไปถึง NFL สำหรับ AJ green น่าจะเป็น WR1 สำหรับเขา เขาจะมีโอกาสอวดโอกาสในการเริ่มต้นสัปดาห์แรก

สถิติวิทยาลัย: 2,894 หลาส่ง 16 TDs และ 5 สกัดกั้น


2. วอชิงตันอินเดียนแดง

เชส ยัง
DE / รัฐโอไฮโอ

น่าจะเป็นผู้เล่นโดยรวมที่ดีที่สุดในร่างที่เขาทำลายสองหรือสามทีมที่รัฐโอไฮโอตลอดทั้งฤดูกาล Redskins มีโอกาสได้รับหนึ่งในผู้เล่นฝ่ายรับตลอดชีวิตเพื่อเป็นผู้นำฝ่ายรับ ฉันสงสัยว่าพวกอินเดียนแดงใช้ QB ร่างนี้เพราะ Dwayne Haskins

สถิติวิทยาลัย: 32 โซโลโหม่ง, 16.5 กระสอบ, 6 FF (ถูกระงับสองเกม)


3. ดีทรอยต์ไลออนส์

ปั้นจั่น บราวน์
DT / ออเบิร์น

ฤดูกาลที่แล้วการผ่านของ Lions นั้นปานกลาง อย่างน้อยที่สุด ฉันยังเห็นพวกเขารับ CB Jeff Okudah พวกเขาต้องการผ่านเร่งด่วนมากกว่า CBs โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้า Slay กลับมา Derrick Brown เป็นหนึ่งใน DT ที่สนุกที่สุดในการชมที่ Auburn และฉันคิดว่าเขาจะเป็นแบบนั้นใน NFL

สถิติวิทยาลัย: 33 โซโลโหม่ง 4 กระสอบ 2 FF


4. นิวยอร์ก ไจแอนต์ส

เจดริก วิลส์
โอที / แอละแบมา

นี่เป็นหนึ่งในการตัดสินใจที่ยากลำบากหลายอย่างที่ฉันต้องทำ พวกไจแอนต์ต้องแก้ไขสาย O นั้น และมันตกอยู่ที่ Mekhi Becton และ Jedrick Wills ฉันตัดสินใจพูดกับเจดริค วิลส์ เพราะแนวรับที่เขาบล็อกดูเหมือนจะยากกว่าเมคิ เบ็คตันที่ย้ายไปลุยวิลล์


5. ไมอามี่ ดอลฟินส์

ตัว ตาโกวายโล
QB / แอละแบมา

หนึ่งในเครื่องหมายคำถามที่ใหญ่ที่สุดของร่างจดหมาย ฉันคิดว่าถ้าเขาผสมผสานและทำได้ดี ฉันจะเห็นว่าโลมาซื้อขายกันเพื่อเอาตัวเขามา ผมยังคิดว่าถ้าเขาไม่สามารถรวมตัวได้เนื่องจากอาการบาดเจ็บ จัสติน เฮอร์เบิร์ต จากโอเรกอน อาจจะถูกเกณฑ์ทหารแทน นี่จะเป็นร่างเรื่องราวที่น่าสนใจที่จะได้เห็นการพัฒนา

สถิติวิทยาลัย: 2,840 หลา 33 TDs, 3 int (เล่นเพียงเก้าเกมเนื่องจากได้รับบาดเจ็บ)


6. แอลเอ ชาร์จเจอร์

จัสติน เฮอร์เบิร์ต
QB / โอเรกอน

อย่างที่ฉันได้กล่าวไว้ข้างต้น ฉันสามารถเห็นโลมาพาเฮอร์เบิร์ตแทนตัวทูอาได้อย่างง่ายดาย แต่จนกว่าจะรวมกัน ฉันคิดว่ามันปลอดภัยที่จะบอกว่าตัวทูอาจะถูกเลือกก่อนเฮอร์เบิร์ต ฉันคิดว่าผู้ชาร์จกำลังรับ QB เป็นเดิมพันที่ปลอดภัยเพราะ Phillip Rivers ออกจาก LA

สถิติวิทยาลัย: 3,471 หลา 32 TDs, 6 นิ้ว


7. แคโรไลนา แพนเธอร์ส

เจฟฟ์ โอคูดาห์
CB / รัฐโอไฮโอ

แพนเทอร์จำเป็นต้องเลือกผู้เล่นที่ดีที่สุด และถ้า Okudah ลงไปหาพวกเขา พวกเขาต้องพาเขาไปทันทีและอย่าหันหลังกลับ Okudah เป็นเพลย์เมคเกอร์ที่ระเบิดได้สำหรับรัฐโอไฮโอในตำแหน่ง CB และจะเป็น NFL CB ที่น่าทึ่ง

สถิติวิทยาลัย: 29 โซโลโหม่ง, 2 FF, 3 int, 9 PD


8. พระคาร์ดินัลแอริโซนา

จาวอน กินลอว์
DT / เซาท์แคโรไลนา

พระคาร์ดินัลต้องการ DT หรือ LB และฉันคิดว่าพวกเขาจะเอาสิ่งที่ดีที่สุดที่มีอยู่และนั่นคือ Kinlaw

สถิติวิทยาลัย: 15 โซโลโหม่ง 6 กระสอบ


9. แจ็กสันวิลล์ จากัวร์

อิสยาห์ ซิมมอนส์
LB / เคลมสัน

เมื่อ QB ทั้งหมดไม่อยู่ในกระดาน ผมคิดว่า Jags จะยังคงสร้างเกมรับที่น่าทึ่งที่พวกเขามีอยู่แล้ว เขาเป็น Clemson ที่ยอดเยี่ยมและมักถูกมองข้ามเพราะคนอื่นๆ ในทีมอย่าง Trevor Lawerence แต่เขาเป็นผู้นำของการป้องกันนั้น

สถิติวิทยาลัย: 67 โซโลโหม่ง, 7 กระสอบ, 1 FF, 3 INT


10. คลีฟแลนด์ บราวน์ส

เมคี เบคตัน
โอที / ลุยวิลล์

หลังจากการรณรงค์ที่น่าผิดหวังในฤดูกาลนี้ ฉันคิดว่า Browns จะพยายามปกป้องที่นั่น QB Baker Mayfield ใหม่ ฉันดู Becton เล่นเกมมากมายและฉันคิดว่าอย่างที่ฉันพูดข้างต้นเขาสามารถเลือกหมายเลข 4 โดยรวมได้อย่างง่ายดายและ Wills จะถูกเลือกที่นี่ แต่ตอนนี้ฉันทำให้เขาลดลงเหลือ 10

เจมสัน ฮาวเวิร์ด

เจมสัน ฮาวเวิร์ด

นักเรียน

ฉันเกิดและเติบโตในรัฐเคนตักกี้ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้ว ฟุตบอลและบาสเก็ตบอลของรัฐเคนตักกี้คือสิ่งที่ฉันต้องการ ถ้าคุณต้องการทราบสิ่งที่เกี่ยวข้องกับรัฐเคนตักกี้ แจ้งให้เราทราบ


ตัดสินสิ่งนี้: ระบบใหม่สำหรับการตัดสินการต่อสู้ MMA

เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ UFC ได้จัดการ์ด MMA ชื่อ UFC Fight Night: Felder vs. Hooker สิ่งที่คาดว่าจะเป็นการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมและเป็นไปได้แห่งปีระหว่าง Paul Felder และ Dan Hooker นั้นเป็นไปตามการเรียกเก็บเงิน อย่างไรก็ตาม ชัยชนะในการตัดสินที่แตกแยกของ Dan Hooker กลับพบกับการโต้เถียงในการตัดสินอีกครั้ง

แฟน ๆ และนักสู้หลายคนรู้สึกว่า Paul Felder สมควรได้รับการตัดสินใจและชัยชนะ และด้วยจุดจบของการต่อสู้ MMA ที่จบลงด้วยเมฆอีกครั้ง มันมาตามหลังชัยชนะของ Jon Jones ที่เอาชนะ Dominick Reyes ในการแข่งขันชิงแชมป์รุ่นไลท์เฮฟวี่เวทที่จบลงด้วยแฟนๆ และนักสู้ที่ขีดข่วน เป็นผู้นำในตารางสรุปสถิติของกรรมการโดยที่เรเยสเชื่อว่าหลายคนชนะ

การตัดสินที่ผิดพลาดไม่ใช่เรื่องใหม่ เนื่องจากเป็นการแข่งขันชกมวยมาหลายปีแล้ว และเนื่องจากโลกของ MMA ได้ระเบิดขึ้นในที่เกิดเหตุ ดูเหมือนว่าจะเป็นการปล้นบนทางหลวง ไม่ใช่แค่ใน UFC แต่ยังมีองค์กรอื่นๆ เช่น Bellator และ มากกว่า. ตราบใดที่มีผู้ตัดสินสามคนทำคะแนนต่อสู้ที่ฝั่ง Octagon ก็จะมีการตัดสินที่ขัดแย้งกัน นี่เป็นเพียงเพราะการตัดสินการต่อสู้ MMA และแม้แต่ในการชกมวย มันเป็นเรื่องส่วนตัว ขึ้นอยู่กับมุมมองและในการต่อสู้ของ Felder / Hooker ผู้ตัดสินสองคนที่ลงคะแนนให้ Hooker อาจได้รับผลกระทบจากการจับกุม Felder รอบที่ห้าโดยไม่สนใจข้อเท็จจริงที่ว่าชาวอเมริกันเป็นผู้รุกรานและทำมากกว่ารอบการแข่งขันชิงแชมป์

แล้วกีฬา MMA จะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร? วิธีแก้ปัญหาของฉันง่าย เลิกกับผู้พิพากษา คำแนะนำของฉันคือเนื่องจากตอนนี้พวกเขารักษาสถิติการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก ซึ่งควรใช้เพื่อตัดสินว่าใครชนะการต่อสู้ ในกีฬาอื่น ๆ ทั้งหมด ผู้ชนะจะถูกกำหนดโดยผู้ที่ทำคะแนนได้มากที่สุดหรือในกรณีของกอล์ฟที่ได้คะแนนต่ำสุด กีฬาอื่น ๆ ไม่มีความเป็นตัวตน ดังนั้นข้อโต้แย้งเพียงอย่างเดียวที่สามารถมีอยู่ได้คือสิ่งที่สร้างขึ้นภายในเกมซึ่งอาจส่งผลต่อคะแนน

นี่คือวิธีการทำงานของระบบของฉัน:

สถิติการต่อสู้ที่กำลังติดตามอยู่ในปัจจุบัน ได้แก่ การล้มลง การนัดหยุดงานที่สำคัญ การนัดหยุดงานทั้งหมด การลบออก การพยายามส่งบอล และการพยายามยื่นคำร้อง แต่ฉันจะก้าวไปอีกขั้นหนึ่งเพื่อรวมเวลาควบคุมไว้บนผืนผ้าใบ การลบออกที่ไม่ได้รับ และการนัดหยุดงานที่พลาดไป ทั้งหมดนี้จะถูกกำหนดเป็นคะแนนรวม และเมื่อสิ้นสุดแต่ละรอบ การนับจะเพิ่มเป็นคะแนนที่มอบให้กับนักสู้แต่ละคน เมื่อเสียงระฆังสุดท้ายดังขึ้น นักสู้ที่ทำคะแนนได้มากที่สุดจะเป็นผู้ชนะ ไม่ต้องการผู้พิพากษาใด ๆ ไม่มีอัตวิสัย

ระบบจุดจะทำงานดังนี้:

  • โจมตีลงพื้น (รวมถึงการตีขา): 3 คะแนน
  • พลาดการประท้วง: –1 แต้ม
  • ความพยายามในการลบออก: –1 คะแนน
  • ลบออก: 3 คะแนน
  • ความพยายามในการส่ง: 1 คะแนน
  • เวลาควบคุม: 2 คะแนนสำหรับเวลาควบคุมทุกนาที
  • ล้มลง: 4 แต้ม
  • ผ่านการ์ด: 2 คะแนน

เพื่อทดสอบการให้คะแนนนี้ มาลองใช้ผลลัพธ์สุดท้ายของ Felder/Hooker ฉันไม่พบตัวเลขสำหรับหมวดหมู่ทั้งหมดข้างต้น แต่สิ่งที่ฉันพบคือ:

  • Paul Felder: ยิงลง 119 ครั้ง พลาด 124 ครั้ง ลบ 0 ครั้ง พยายามลบออก 1 ครั้ง พยายามส่ง 0 ครั้ง ส่งผ่าน 0 ครั้ง ล้มลง 0 ครั้ง
  • Dan Hooker: โจมตี 133 ครั้ง, พลาด 101 ครั้ง, ลบ 1 ครั้ง, พยายามลบออก 5 ครั้ง, พยายามส่ง 0 ครั้ง, ส่ง 1 ครั้ง, ล้มลง 0 ครั้ง

ผลลัพธ์สุดท้ายตามระบบนี้คือ Paul Felder 232 คะแนน Dan Hooker 299 คะแนน เนื่องจากเวลาควบคุมไม่ได้ถูกติดตามหรือเผยแพร่ในการต่อสู้ครั้งนี้ซึ่งไม่สามารถนับรวมได้ ฉันคิดว่า Felder ชนะการต่อสู้ แต่อีกครั้ง ความเชื่อของฉันเป็นเพียงอัตนัยเช่นเดียวกับผู้ตัดสิน ตามระบบนี้ Hooker สมควรได้รับชัยชนะ แต่การที่ผู้พิพากษาคนหนึ่งเห็นผลลัพธ์ของการต่อสู้นั้นอาจแตกต่างไปจากมุมมองของผู้พิพากษาคนอื่นๆ ได้ง่ายมาก นี่คือเหตุผลที่บางครั้งผลลัพธ์การ์ดต่อสู้บางจุดแตกต่างจากที่อื่น ไม่มีการโต้แย้งว่านักสู้ทำงานอย่างไรเมื่อพิจารณาจากหมวดหมู่ด้านบน

คุณจะโต้เถียงกับการนัดหยุดงานได้อย่างไร? หรือนักสู้ที่ถูกโค่นล้มหลายครั้งหรือแม้แต่ครั้งเดียว? หากคุณพยายามยื่นคำร้อง นักชกควรได้รับรางวัลสำหรับความพยายามนั้น แต่สำหรับความพยายามในการโค่นล้มที่ล้มเหลว ควรพิจารณาทำคะแนนด้วยคะแนนติดลบ เนื่องจากเป็นการบ่งชี้ว่าฝ่ายตรงข้ามหลีกเลี่ยงและใช้การป้องกันที่แข็งแกร่งเพื่อปฏิเสธการลบออก

สำหรับการควบคุมเวลา ภาพที่ตัดสินโดยผู้พิพากษา ฉันแน่ใจ สายตาหมายถึงนักสู้อย่าง Daniel Cormier ที่เชี่ยวชาญในเกมภาคพื้นดินและพยายามควบคุมคู่ต่อสู้ของเขาโดยอยู่ด้านบนสุดและทำงานบนพื้นและทุบตีตลอดจนการต่อสู้ถูกมองว่าเป็นนักสู้ที่น่าเบื่อ แต่นั่นคือกลยุทธ์ที่ทำให้เขาเป็นแชมป์ เขาและนักสู้ที่ใช้เกมควบคุมควรได้รับรางวัลไม่ว่าแฟน ๆ จะชอบหรือไม่ก็ตาม ดังนั้นสองคะแนนในทุกนาทีที่นักสู้สามารถอยู่เหนือผู้อื่นและควบคุมการต่อสู้ได้

มาลองอีกตัวอย่างหนึ่งและอีกตัวอย่างหนึ่งที่พูดถึงก่อนหน้านี้ ชัยชนะที่น่าสงสัยของ Jon Jones เหนือ Dominick Reyes

  • จอน โจนส์: ล้มลง 107 ครั้ง พลาด 63 ครั้ง ลบ 2 ครั้ง พยายามลบ 9 ครั้ง พยายามส่ง 0 ครั้ง ล้มลง 0 ครั้ง ส่งผ่าน 0 ครั้ง ทำคะแนนรวม 257 คะแนน
  • โดมินิค เรเยส: ยิงลง 119 ครั้ง พลาด 144 ครั้ง ลบ 0 ครั้ง พยายามลบออก 0 ครั้ง พยายามส่ง 0 ครั้ง ล้มลง 0 ครั้ง ส่งผ่าน 0 ครั้ง รวมคะแนนทั้งหมด 213 คะแนน

ดังนั้นผู้ชนะที่แท้จริงคือผู้ชนะที่แท้จริงตามระบบคะแนนนี้ เพียงเพื่อทดสอบระบบนี้อีกครั้ง บนการ์ดของโจนส์/เรเยสใบเดียวกันนั้น ฉันคิดว่าอิลิร์ ลาติฟีเอาชนะเดอร์ริก ลูอิส แต่ลูอิสได้รับชัยชนะจากการตัดสินเป็นเอกฉันท์ มาทดสอบระบบ Harv กันเถอะ

  • ปั้นจั่นเลวิส: ยิง 27 ครั้ง, พลาด 31 ครั้ง, ลบ 0 ครั้ง, พยายามลบออก 1 ครั้ง, พยายามส่ง 0 ครั้ง, ล้มลง 0 ครั้ง, ส่งผ่าน, รวม 49 คะแนน
  • Ilir Latifi: ยิง 62 ครั้ง, พลาด 15 ครั้ง, ลบ 3 ครั้ง, พยายามลบออก 7 ครั้ง, พยายามส่ง 0 ครั้ง, ล้มลง 0 ครั้ง, ส่ง 2 ครั้ง, รวม 172 คะแนน

เนื่องจากการแข่งขันครั้งนี้เป็นกรณีของ Latifi ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานในเกมภาคพื้นดินของเขา เขาจึงเอาชนะ Lewis ได้และทำได้แม่นยำกว่ามาก สิ่งที่ไม่ได้นำมาพิจารณาในที่นี้คือเวลาควบคุมที่ Latifi ใช้เพื่อจำกัดสิ่งที่ลูอิสทำเชิงรุก เมื่อใช้ระบบนี้ การต่อสู้ครั้งนี้ได้วาดภาพที่ชัดเจนขึ้นว่าใครควรจะเป็นผู้ชนะ และทำให้ผลลัพธ์สุดท้ายดูเหมือนเป็นการปล้นกันโดยเปล่าประโยชน์

หากคุณยังรู้สึกไม่มากพอ เรามาวิเคราะห์การต่อสู้ครั้งประวัติศาสตร์อีกครั้งซึ่งมีสิ่งที่หลาย ๆ คนเชื่อว่าการตัดสินใจที่ล้าหลังอยู่ในมือของผู้ตัดสิน นี่จะเป็นกิจกรรมหลักที่ UFC 167 ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2013 เมื่อแชมป์มวยปล้ำรุ่น Georges St-Pierre เผชิญหน้ากับ Johny Hendricks ภายใน MGM Grand Garden Arena ผู้ตัดสินสามคนที่ฝั่ง Octagon ได้แก่ Tony Weeks, Glenn Trowbridge และ Sal D’amato วีคส์และดามาโตทำแต้มในชก 48-47 สำหรับแชมป์เปี้ยน ขณะที่โทรว์บริดจ์ได้คะแนนเท่ากันแต่สนับสนุนผู้ท้าชิงเท่านั้น ตอนนี้ระบบของฉัน…

  • Georges St-Pierre: โจมตี 125 ครั้ง, พลาด 120 ครั้ง, ลบ 3 ครั้ง, พยายามลบออก 6 ครั้ง, พยายามส่ง 1 ครั้ง, ส่ง 0 ครั้ง, ล้มลง 0 ครั้ง, รวม 256 คะแนน
  • Johny Hendricks: ยิงลง 142 ครั้ง, พลาด 110 ครั้ง, ลบ 1 ครั้ง, พยายามลบออก 5 ครั้ง, พยายามส่ง 0 ครั้ง, ส่งผ่าน 0 ครั้ง, ล้มลง 0 ครั้ง, รวมคะแนนทั้งหมด 315 ครั้ง

ดังนั้นในขณะที่แฟนบอลและนักสู้หลายคนเชื่อว่า St-Pierre เสียตำแหน่งในคืนนั้น (และฉันเป็นหนึ่งในนั้น) การใช้ระบบการให้คะแนนนี้ Johny “Big Rig” Hendricks จะครองตำแหน่งแชมป์มวยปล้ำในคืนนั้นและจะเป็นเจ้าของชัยชนะ หนึ่งในนักสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ UFC

การต่อสู้ชิงแชมป์ใน UFC คือห้ารอบ เหตุการณ์หลักยังไปได้ไกลเท่าๆ กัน จนถึงตอนนี้ ฉันได้ยกตัวอย่างสี่ตัวอย่างโดยใช้ระบบคะแนนของฉัน ไปที่รอบที่ห้าเพื่อปิดการสนทนา การต่อสู้เพื่อทดสอบอะไรจะดีไปกว่าการแข่งขันของ Conor McGregor กับ Nate Diaz ซึ่งเป็นการแข่งขันที่หลายคนคิดว่า Diaz ชนะอีกครั้งหลังจากที่เขาส่งชาวไอริชในการต่อสู้ครั้งแรกไปก่อนหน้านี้

  • Nate Diaz: โจมตี 252 ครั้ง, พลาด 183 ครั้ง, ลบ 1 ครั้ง, พยายามลบออก 7 ครั้ง, พยายามส่ง 0 ครั้ง, ส่ง 0 ครั้ง, ล้มลง 0 ครั้ง, รวม 570 คะแนน
  • Conor McGregor: โจมตี 197 ครั้ง, พลาด 125 ครั้ง, ลบ 0 ครั้ง, พยายามลบออก 1 ครั้ง, พยายามส่ง 0 ครั้ง, ส่งผ่าน 0 ครั้ง, ล้มลง 0 ครั้ง, รวม 465 คะแนน

และคุณก็มีแล้ว…เนท ดิแอซจากสิ่งที่เขาทำในเกมแปดเหลี่ยมน่าจะชนะคอเนอร์ แมคเกรเกอร์ติดต่อกันเป็นครั้งที่สอง ถ้าฉันจะนำเสนอรูปแบบการให้คะแนนนี้ต่อคณะกรรมการกีฬาแห่งรัฐเนวาดา คุณเชื่อว่าพวกเขาจะเยาะเย้ยหรือไม่? อย่างแน่นอน. นี่จะหมายถึงการคิดต้นทุนผู้พิพากษาทั่วโลกในงานของพวกเขา อย่างไรก็ตาม มันจะสร้างความรับผิดชอบที่ใหญ่ขึ้นสำหรับผู้ที่ติดตามสถิติเหล่านี้และทำให้พวกเขาเป็นบุคคลที่สำคัญมาก

อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดคือจะไม่มีการตัดสินใจที่ขัดแย้งกันอีกต่อไป เพราะไม่มีการโต้เถียงกับการโจมตีที่ตกลงมา การจับกุมที่ได้ผล การนัดหยุดงานที่ทำให้คู่ต่อสู้ล้มลงบนผืนผ้าใบ การผ่านการ์ดที่ประสบความสำเร็จ ความพยายามในการยอมจำนน และสำหรับหลายๆ คนที่เชี่ยวชาญเรื่องการต่อสู้ ให้ควบคุมเวลา MMA นั้นเกินกำหนดสำหรับการยกเครื่องวิธีการให้คะแนนและการชกมวยรวมอยู่ในการสนทนานั้น

Harv Aronson


Hardwood Stars of the NBA’s Eastern Conference

In naming the greatest players on professional sports teams, thus far I’ve tackled football, threw out the diamond’s best, and in this version, I turn to the hardwood floors of the National Basketball Association and attempt to list who I believe have been the greatest talents for all 30 teams that comprise the NBA.

When I began to follow sports baseball was my first love. Then came football and then my interests spread to the other major sports (basketball, hockey, boxing, golf, and now the world of MMA). With the NBA, I’ve never been that big of a fan, more of an occasional witness but I can attest to the fact that I got to see a handful of star players when they were in their prime.

I think the entire world has seen Michael Jordan play but I also remember watching Julius “Dr. J” Erving play especially his All-Star game performances. I recall the collegiate national championship when Larry Bird’s Indiana State University tried to topple Ervin “Magic” Johnson and his Michigan State squad to no avail but both men went on to become superstars in the NBA.

I’ve watched Karl Malone and his pass-happy teammate John Stockton. I remember the physicality of Dennis Rodman and the bullying of his teammates that made up the Detroit Pistons, winners of a league championship. Those who grew up in the Kareem Abdul-Jabbar era can never forget the “skyhook.” That shot was nearly impossible to defend. For short guys like me (5’5 ½”) we marveled at the talents of Mugsy Bogues (5’3″) or Monte Towe (5’7″).

One of my favorite players to watch was Darryl Dawkins or by some who knew him, called him “Dr. Dunkenstein.” Dawkins named his dunks (“Chocolate Thunder”). His dunks came with such force that in 1979 Dawkins twice broke the glass backboard. This prompted the league to create a rule where anyone breaking the backboard was subject to a fine and possible suspension. But Dawkins’ Chocolate Thunder dunk was not the only dunk with a name. There was “The Chocolate-Thunder-Flying, Robinzine-Crying, Teeth-Shaking, Glass-Breaking, Rump-Roasting, Bun-Toasting, Wham-Bam, Glass-Breaker-I-Am-Jam.” Or the “Rim Wrecker”, “Go-Rilla,” “Look Out Below,” “In-Your-Face Disgrace,” “Cover Your Head,” “Yo-Mama,” “Spine-Chiller Supreme,” and the “Greyhound Special.”

Aside from all the dunking names, Darryl Dawkins was, in fact, a force on the court. I enjoyed watching Moses Malone play as well as Hakeem Olajuwon who hailed from Lagos, Nigeria. Another player from Africa I watched play but was more of a novelty rather than a great player was Manute Bol who towered over the competition at 7’7″ and weighing just 200 pounds. A good shot blocker was about the only talent Bol had. So to name the greatest players team-by-team, I will begin in the east, taking on the 15 teams that make up the Eastern Conference. I’m sure there will be plenty of disagreements on the players I tab but there can be no disagreeing that the players named are stars in their own right.

In Part I we begin with the Eastern Conference.

Atlanta Hawks

As the Hawks call the state of Georgia home these days, their origin began in Moline, Illinois. But for a little over a month before moving to that location, this team was playing out of Buffalo, New York. The name “Hawks” was always a part of the nickname but before becoming just the Hawks, the franchise was known in Moline as the “Tri-Cities Blackhawks.” That first season came in 1949 and for the 1951-52 season, a new city was home and it was in Milwaukee. Only four seasons were played in Wisconsin before the team packed up and headed to St. Louis. The Hawks would last there until 1968 when they arrived in Atlanta where they remain to this day.

Stars? Try Dominique Wilkins on for size. Of his 16 seasons in the NBA, Wilkins spent a doze of them in Atlanta. For those 12 seasons, Dominique Wilkins averaged 26.8 points-per-game. His athleticism and flashy style of play made him a star. Just shy of his career point total was that of Bob Petit who finished with a mark of 26.4 and his entire career was with the Hawks. Like Wilkins, Petit is in the Pro Basketball Hall of Fame in Springfield, Massachusetts. In picking one player that is the greatest Hawk ever it comes down to Wilkins or Petit and for me, athleticism wins out making Dominique Wilkins the greatest Hawk in history.

Boston Celtics

There are two teams in the NBA that are much like the Yankees and Red Sox in baseball. In other words, the Boston Celtics and Los Angeles Lakers have had so many superstars that it’s extremely difficult to name one man as the greatest player ever on either team. In 73 seasons, the Celtics have won 17 league titles. This includes having won the NBA title eight straight years from the 1958-59 season until they lost in the Eastern Division finals in 1967. From 1956 through the finish of the 1968-69 season Boston won 11 titles which might be the most dominant era of any professional sport before that and since.

In comparison, the Lakers have won it all 16 times but never won more than three in a row. But the list of stars on both teams consist of Hall of Fame players and so much talent that all other teams pale in comparison. So on the topic of the Celts from Boston, who would be their best player ever?

I mean, just listen to the names…Bill Russell, Larry Bird, John Havlicek, Paul Pierce, Robert Parish, Kevin McHale, Sam Jones, Bob Cousy (who’s image is the NBA logo), Dave Cowens, Bill Sharman, this just to name a few. WHEW. Tough choices. Aside from Wilt Chamberlain, Bill Russell might be the most dominant force in NBA history. A defensive guru, Russell had Chamberlain’s size and strength. Not as much a prolific scorer as “Wilt the Stilt” Russell bested Chamberlain in championships. Russell was the starting center on all of the 11 championship runs spoke about previously. Russell averaged 22.5 rebounds per game in the 963 games he played. Boston’s career leaderboard is a mix of Bird, McHale, Isaiah Thomas, Russell, Cousy, Parish, Pierce, and Havlicek in the major categories and while Larry Bird was a scoring machine with an uncanny ability to make the difficult assists and shots, I’d give the nod for the Boston Celtics to one of the best all-around players in NBA history, Bill Russell.

Brooklyn Nets

After many years in New Jersey, the Nets now reside in Brooklyn, New York where they rival the long-standing New York Knickerbockers. The Nets do own league titles but not in the NBA. They won the American Basketball Association title twice led by none other than one of the greatest players in history, Julius Erving, a.k.a. “Dr. J.” Those titles came in the 1970s before the NBA brought the Nets into their league. Early on in the franchise history, the team did play in New York and their very first season the team nickname was the “Americans.” Dr. J. got his start with the ABA, a league that used a red, white, and blue basketball. Erving’s talents are well known. He was the “Michael Jordan” of basketball before Jordan came along.

Flashy with incredible leaping abilities and amazing dunks, Erving was a blast to watch play. He was highlight-reel material in almost every game. There have been other great players on the Nets (Jason Kidd, Buck Williams, Jayson Williams) but none, not one can even come close to rivaling Julius Erving as the greatest Net in history.

Charlotte Hornets

The Hornets are one of the newer franchises of the NBA, an expansion team that entered the NBA for the 1988-89 season. That very first team had one of its biggest stars in the short history of the Hornets but as big a name as he was, Muggsy Bogues was also one of the shortest NBA players in history standing just 63″ in height (5’3″). Playing alongside Bogues was Rex Chapman who probably never lived up to the full potential expected of him. Dell Curry was on that team and was a pretty good scorer. Coming on in later years was Larry Johnson and Glen Rice. Who can forget the “Grandmama” commercials Johnson did for Converse? On their leaderboard for career numbers, however, Kemba Walker is on top in most categories which for me makes him the best player in history for the Charlotte Hornets.

Chicago Bulls

Do we need to review the best players in Chicago Bulls history? Come on now…Michael Jordan…Michael Jordan…Michael Jordan. All day long. With Jordan, you have by many estimations the greatest pro basketball player to have ever taken the court for the NBA. Jordan was just flat out amazing. His circus-style maneuvers were ridiculous and no one except perhaps the aforementioned Dr. J. has ever come close to playing the electrifying way Jordan did. MJ could score from anywhere at any point in a game. As great as Jordan was, there are players worth mentioning that stood out on the hardwoods of the NBA: Horace Grant, Scottie Pippen, an old-timer in Artis Gilmore who I just learned the other day played for Jacksonville University here in Florida where I reside and got his alma mater to the 1970 NCAA championship game only to lose to UCLA. There is Bob Love and Jerry Sloan along with Toni Kucoc. But this is a slam dunk for the Chicago Bulls … “Air Jordan.”

Cleveland Cavaliers

LeBron James anyone? Just call him “Mr. Cavalier” since he is easily their best player in history. Who else is there? Mark Price? Brad Daugherty (hardly)? “Hot Rod” Williams was a decent player as was Larry Nance. For a team that came into the NBA around the same time as the New Jersey Nets, they have just one NBA title and that is owed to the play of James. For four straight seasons, LeBron and his team advanced to the championship round only to lose three times on those four trips. Now James has played for Cleveland, Miami, and the last two seasons, the Lakers. A hot topic around NBA water coolers for the last several years is who is better, James or Jordan? My vote goes to Jordan ALL DAY. But for the Cavaliers, LeBron James is, in fact, their greatest player ever.

Detroit Pistons

The Detroit Pistons might be the most enjoyable team to discuss in this article. That’s because while they were in the playoffs every year from the 1983-84 season until they got bumped from the postseason in 1992 they won back-to-back NBA titles in the time frame in 1989 and 1990. But what makes the subject of the Pistons during this era fun is their nickname and style of play. “Bad Boys” are what other players, teams, and fans were calling the lineup from Detroit in that span and deservedly so. The Pistons won titles not with finesse but by physically beating up opponents.

Leading the smothering defense for Detroit was 6’11” Bill Laimbeer who very well might be the most hated person in pro basketball history. The other starting four players were John Salley, Isiah Thomas, Rick Mahorn, and Dennis Rodman who might be the most bizarre character the NBA has ever seen. For their history, the Pistons have had some excellent talent in the likes of Bob Lanier (who had the largest shoes ever to grace a basketball floor, size 22 and a pair of his sneakers were set in gold and put on display in the basketball Hall of Fame. There is the unfulfilled talent of Grant Hill whose career was plagued with injuries. Ben Wallace was a great player as was Joe Dumars. Other players ranking right up there were Chauncey Billups, Richard Hamilton, and Dave Bing. For me, the best Piston ever was Isiah Thomas.

Indiana Pacers

The Indiana Pacers are another ABA castoff and import with their first season in the NBA coming in 1967. The NBA adopted the Pacers nine years later. Indiana has three league titles to their name but all came in the ABA. They won back-to-back championships in 1972 and 1973.

In the NBA the Pacers have had plenty of success however, they’ve been to the NBA finals just once in 2000 where they lost. When you think Indiana Pacers the first name that comes to mind will almost always be Reggie Miller. A three-point wizard, any basketball fan will remember when Miller iced the New York Knicks in the playoffs with back-to-back three-point field goals. Miller scored eight points in just nine seconds. Miller’s name is all over the record books for the Indiana Pacers and while Chris Mullin was a great shooter as well, Miller has left no doubt that he is the team’s best player ever.

Miami Heat

One of the NBA’s expansion teams is the Miami Heat coming into the league for the 1988-89 season and winning just 15 games their first time out. But the team slowly rose to the top winning the league title in 2006 and then again in consecutive years from 2012-2013 led by LeBron James. The Heat has suited up some great players like James, Dwyane Wade, Glen Rice, Tim Hardaway, Alonzo Mourning, and Chris Bosh. As for Wade, you could probably call him “Mr. Heat” because, without a doubt, he is their best player ever.

Milwaukee Bucks

The Bucks left the 2018-2019 season behind with a bad taste in their mouth after winning their division and 60 games only to lose in the Eastern Conference finals. This season they are tearing it up again with a record as of this writing at 49-8. The Bucks joined the NBA 52 years ago and had a superstar in the making named Lew Alcindor. If you don’t know the name then you will know him by his Sunni Islam name which is Kareem Abdul Jabbar. Jabbar converted to the religion in 1968 and officially switched his name in 1971. What you have in Jabbar is the NBA’s all-time scoring leader whose arsenal included a shot he called the “Sky Hook” that was virtually indefensible. None of Milwaukee’s best players in history can compare to Jabbar although he made his mark mostly with the Los Angeles Lakers. But some of the big stars that have played in Milwaukee include Sidney Moncrief, Marques Johnson, Bob Dandridge, Ray Allen, Terry Cummings, Junior Bridgeman, and Ricky Pierce. Even though most of Kareem Abdul-Jabbar’s career was spent out west in L.A. he still reigns as the best Buck ever.

New York Knicks

This year the fabled New York Knicks are enduring years of frustration and angst among their fans for the team’s failure to improve the talent on the team and put a good product on the floor at Madison Square Garden. A once very proud franchise has quickly become a league joke. Many point the finger at management more than coaching and this season there have only been 17 victories and 40 defeats at the time this article was written. Last season saw a last-place finish and a fourth-place the year before that. Big-name players are a thing of the past with the last real star to take the floor being Patrick Ewing.

The Knicks have been to the playoffs many times in their 74 season history, and the older generation remembers well when an injured Willis Reed limped onto the floor to help his New York team win a championship. While Patrick Ewing was a stud center, Walt “Clyde” Frazier and Earl Monroe starred with Reed back in the 1970s. Other standouts were Bob McAdoo, Charles Oakley, Harry Gallatin, Bill Cartwright, and Bernard King who scored 60 points in one game against the New Jersey Nets on Christmas Day 1984. John Stars was also an excellent player. Greatest ever? My pick would be Ewing. He was dominant and strong as a center and had many classic battles against the centers around the league during his stay in the NBA. Unfortunately, despite appearing in two league championship finals, Ewing retired without a ring.

Orlando Magic

One year after the Miami Heat was added to the NBA, the state of Florida landed another pro team for basketball this one from the land of Disney. The Orlando Magic entered the league and soon would bring one of the most intimidating players since the days of Wilt Chamberlain into the league and he soon became known by four letters…”SHAQ.” Shaquille O’Neal was a monster at center taking the hardwood floor with a 7’1″ frame and carrying 325 pounds with him. The LSU product even starred in the movie “Blue Chips” with Nick Nolte as a terrifying hoop player. Joining O’Neal in the movie was another Magic standout, Anfernee “Penny” Hardaway. Orlando has had their share of outstanding players in Dwight Howard, Nick Anderson, Tracy McGrady, and Horace Grant. Most of the career leading stats for the Magic belong to Howard and O’Neal and as Shaq was such a force in the league, although he played as a Laker too, he is the best to ever play in Orlando.

Philadelphia 76ers

Previously mentioned as the greatest New Jersey/Brooklyn Nets player was Julius Erving. But Dr. J. also played in Philadelphia where he finished his career with 11 additional seasons. It would be hard not to name Erving again for the 76ers except one very big man spent some of his career with the Philadelphia franchise as well and he too is in the Pro Basketball Hall of Fame. That would be “Wilt the Stilt” Chamberlain. Chamberlain is the only man in NBA history to score 100 points of his own in one game when he did it on March 2, 1962, while playing the New York Knicks in Herse, Pennsylvania. The Sixers have had numerous players worth mentioning: Dolph Schayes (in the Hall of Fame), Charles Barkley, Maurice Cheeks, the controversial Allen Iverson, Billy Cunningham, and Moses Malone. All great players in their own right but to name just one? Because of his domination and the fact that for his career he averaged 30.1 points-per-game as well as hauling down an incredible 22.9 rebounds-per-game, Wilt Chamberlain is the pick here as the best all-time 76er.

Toronto Raptors

In the history of the NBA, there has been just one team that won a league title and whose home city was not in the United States. That was the Toronto Raptors who won the title last season. That they won the title is not as impressive as is the fact the Raptors have only been in the league for 24 seasons before this year. Toronto has made it to the postseason for six straight seasons and this year they are rolling again with a 42-16 record at the time of this writing. Some of the big names that have suited up for Toronto are Chris Bosh, Vince Carter, Antonio Davis, Kyle Lowry, and Doug Christie. Little known DeMar DeRozan who spent nine seasons in Toronto has better numbers than the great Vince Carter so it would be hard to say that Carter was the better player although on the surface he might appear to be. Because of the numbers, I’ll say that DeRozan has been the best player for the Toronto Raptors in their short history.

Washington Wizards

We’ve reached the final team in the Eastern Conference and it’s a franchise that felt obligated to change its nickname because of violence in their city. The Washington Wizards used to be the Bullets but in 1995, the owner of the team was Abe Pollin and he made the decision to change to the Wizards because “Bullets” in his words, “acquired violent overtones that had made him increasingly uncomfortable over the years, particularly given the high homicide ad crime rate in the early 1990s in Washington, D.C. But even before the team was called the Bullets they were in Chicago, Illinois known as first the “Packers” in 1961 and then the “Zephyrs” before moving to the nation’s capital and becoming the Bullets. In 1978 led by Elvin Hayes, the Bullets won the NBA title, their only championship in team history. The stars in our nation’s capital have been many. Wes Unseld, Hayes, Walt Bellamy, John Wall, Phil Chanier, and Gus Johnson. “The Wide U” as a nickname, Wes Unseld with his 984 career games all with the Bullets, should be considered as the best player ever that played for the Washington Bullets now the Wizards.

That is a wrap on the Eastern Conference of the National Basketball Association as the best players ever have been named at least in this writer’s opinion. In Part II I’ll bounce the ball around the Western Conference teams of the NBA.

Harv Aronson


Hardwood Stars of the NBA’s Western Conference

As I continue to name the best players ever in pro basketball, Part II concludes the series by taking a look at the Western Conference teams. As it was with the Eastern Conference, teams are reviewed in alphabetical order which means we begin in the state of Texas.

Dallas Mavericks

Since 1980 the Dallas Mavericks have been to the playoffs 21 times. That’s a pretty good track record that includes an NBA title in 2011. Of course, leading the way in scoring for Dallas was a future hall of famer Dirk Nowitzki, perhaps one of the best players ever. There is no need for discussion here as the Wurzburg, Germany born Nowitzki is easily the greatest player in the history of the Mavericks. Other notable players have been Rolando Blackman, Derek Harper, Mark Aguirre, and Jason Kidd.

Denver Nuggets

The Nuggets are another ABA castoff who joined the NBA for the 1976-77 season. For every season Denver was in the ABA they made the playoffs. Their first season in the NBA they also got there winning 50 of 82 games. In their first 15 seasons in the National Basketball Association, the Denver Nuggets were in the playoffs all but three years including a string of 10 straight appearances. If you know anything about the Nuggets you will remember that they had a man named David Thompson who in 1978 was gunning for a scoring title and nearly won it by dumping in 73 points against the Detroit Pistons on the final game of that season. But the great George Gervin scored more points but only by a percentage margin as Gervin poured in 63 on that same day. Thompson is in the Hall of Fame and spent seven seasons with Denver. Was Thompson their best player ever? Perhaps it was Dikembe Mutombo. Or Alex English? Don’t’ forget Dan Issel. On the team’s leaderboard for history, Alex English leads in most categories and by the numbers he would be the greatest player in Denver Nuggets history.

Golden State Warriors

From the 2012-2013 season until the finals of the 2018-2019 season, the Golden State Warriors were one of the most dominant teams in the NBA. In that span, they reached the league championship finals five straight seasons and won the NBA title three times. This year they’ve done a complete reversal and of this writing find themselves in dead last in their division and conference by winning only 12 games while losing 46. Stephen Curry has been the main wheel in their winning ways for the last eight seasons except for this year as he is injured and not playing. But the original Philadelphia Warriors played next in San Francisco before settling in Golden State. Along the way, their team gave us Rick Barry who made famous the two-hand underhand free throw that he nearly never missed. In fact, for his career, Barry made 89.3% of his freebies. It would be hard to argue against Wilt Chamberlain as the team’s best player ever so he gets the nod here but worth mentioning are Chris Mullin, Nate Thurmond, and Paul Arizin.

Houston Rockets

The Houston Rockets were once based out of San Diego, California before making Houston their home. While Rudy Tomjanovich may not have been one of the Rockets’ best players ever, the former player experienced one of the darkest moments in NBA history. If you are unfamiliar with this unfortunate confrontation with Kermit Washington, Google it. During a game with the Lakers, there was some physicality taking place on the basketball floor and Tomjanovich went to intervene only to get sucker-punched by Washington. The strike to the face of the Houston player essentially caved his face in and altered his career forever. Some of the best players for the Rockets have been Hakeem Olajuwon, the current James Harden, Calvin Murphy (who was a champion baton twirler…no joke! Murphy even performed on ABC’s Wide World of Sports), Moses Malone, Yao Ming, Otis Thorpe, Robert Reid, and Elvin Hayes. Best ever? With Harden still active, he’s making a solid argument for being the best player in Houston history, but Hakeem Olajuwon would edge him out if not considering players still in the league.

LA Clippers

Picking themselves out of the basement where the Los Angeles Clippers used to be the worst team in the NBA, the Clips are now perennial playoff contenders and qualifiers. L.A. has been in the postseason seven of the last eight seasons after spending 15 straight years without a playoff appearance from 1976 until they finally got back there in the 1991-92 season. In that non-playoff span, the Clippers lost 50 or more games in every one of those seasons except three. The team began in Buffalo as the Braves, moved to San Diego as the Clippers then to Los Angeles to say in 1984. Their best players have been Chris Paul, Elton Brand, Blake Griffin, Bob McAdoo, Danny Manning, and Swen Nater among others. A name not mentioned above is that of Randy Smith who played with the Clippers when they were in Buffalo and with San Diego for one season and holds most of Los Angeles’s team records. For that reason, Smith becomes the best player in the history of the Buffalo/San Diego/Los Angeles Clippers.

Los Angeles Lakers

Talking about the Lakers is like talking about the Celtics the way I did in Part I of this column. So many stars, like the New York Yankees in baseball. Impossible to name who’s the best all-time. Since joining the NBA in 1949, the Lakers have been to the playoff round 60 times. That means they only missed the postseason 10 times. Incredible. Along the way, they’ve won 16 NBA titles. Only the Celtics have more and it is by just one championship. Where do you start when naming Laker greats? We can start with the late Kobe Bryant who will be in the Hall of Fame sooner than expected. Jerry West? Let’s go on…Kareem Abdul-Jabbar, Ervin “Magic” Johnson, one of the early days’ great stars in George Mikan, Elgin Baylor, Shaquille O’Neal, James Worthy, Byron Scott, A.C. Green, and last but in no means least, the amazing Wilt Chamberlain. The records for the Lakers are mostly held by Bryant but a few belong to Magic Johnson and Elgin Baylor. Based on overall talent, if you like scoring and dominant play, then the greatest could be Jabbar or Chamberlain. If you like team play and incredible individual talent than it leans toward Bryant and Magic. If I was forced to pick just one (and for this article, I am being forced), given the demand to name one L.A. Laker player as best ever, I would take Magic Johnson. Kobe Bryant liked to have the ball in his hands more and have the destiny of a game in his hands. Magic enjoyed the no-look passes and dishing off to a teammate to garner points. There was not a selfish bone in his game and therefore I say the greatest Laker ever also was “Magic-al.”

Memphis Grizzlies

As the Toronto Raptors are the defending NBA champions as well as the only team that calls home outside of the United States, the Grizzlies once called Canada home as well. Playing out of Vancouver from 1995-2001, the Grizzlies had a nice string of playoff appearances in consecutive seasons from the 2010-2011 season until they failed to make the postseason in the 2017-18 season. In their short history, they’ve suite up some pretty good players like Marc Gasol, Mike Conley, Pau Gasol, Zach Rudolph, Shane Battier, Rudy Gay, and Shareef Abdur-Rahim. In naming one of these players as the best Grizzly ever, my vote goes to Mar Gasol who played his first 11 seasons with Memphis and averaged 15.2 points-per-game as well as 7.7 rebounds.

Minnesota Timberwolves

For the T-Wolves of Minnesota, they enjoyed an eight-season streak of playoff appearances in the late 1990s and early 2000s thanks in large part to the play of Kevin Garnett. Then the playoff slide began without another playoff game until two years ago. That came on the heels of 13 straight seasons going home after the regular season. The biggest stars in Minnesota since the team’s inception in 1989 have been Garnett, Kevin Love, Christian Laettner, and Wally Szczerbiak. But the nod for best ever has to go to the “The Big Ticket” Kevin Garnett.

New Orleans Pelicans

This year the Pelicans have a rising superstar in rookie Zion Williamson. 5-10 years from now we may realize he is the greatest basketball player in team history. Williamson has torn it up thus far in his NBA debut season, but for a team that has only existed since 2003 and played as the Hornets and shared time in Oklahoma City, Chris Paul may have been their biggest star to date. Anthony Davis is another outstanding player who has taken the court for the Pelicans. Emeka Okafor is another standout as well as Baron Davis. Choosing one player for me boils down to Paul or Davis and I’d have to cast my vote for Anthony Davis.

Oklahoma City Thunder

For the Thunder, their history dates back to the west coast where they got their start in Seattle as the SuperSonics. When in Seattle, there was great success in the postseason. An NBA title was claimed in Seattle in 1979. Since 1967 when the ‘Sonics began their NBA progression, there have been only 14 seasons where the team failed to qualify for the playoffs. That means they’ve been to the postseason nearly 75% of the time since joining the league. Owners of the SuperSonics sold the team to some businessmen in Oklahoma City in 2006 and the team moved there and has been in Oklahoma City since. There have been many great players both in Seattle and Oklahoma City beginning with names like Gary Payton, Jack Sikma, Russell Westbrook, the very great Kevin Durant, Shawn Kemp, Detlef Schrempf, and Gus Williams. I think there can be no questioning that the greatest to play for this team was, in fact, Kevin Durant.

Phoenix Suns

For more than half the life of their existence, the Phoenix Suns have experienced at least one playoff series. 52 seasons and 29 postseason appearances but not a single NBA title. It all began for the Suns in 1968 and Phoenix has always been home. Twice the team finished a season 62-20 (2004-05 and 1992-93) but failed to win the title. In 1993 they made it to the final round only to lose. In 2005 it ended in the conference finals. Some great players have graced the floor for Phoenix and the names just roll off the tongue…Shawn Marion, Kevin Johnson, Steve Nash, Amare Stoudemire, Walter Davis, Dick Van Arsdale, Larry Nance, Dan Majerle, Paul Westphal, Charles Barkley, and Jeff Hornacek. It’s a tough call from this group but my pick would be Kevin Johnson who played 12 seasons in Phoenix averaging 18.7 points-per-game.

Portland Trail Blazers

When the Portland Trail Blazers won the only title in the history of the team back in 1977, they were led by the big man from UCLA, Bill Walton. It’s hard to believe that the big redhead is now nearly 70 years old. His son Luke was not as good a player as his father and was under a microscope as the head coach of the Lakers. But for the senior Walton, he is a member of the hall of fame and had a stellar career. The Blazers reached the playoffs many times since that sole title but have never won another NBA crown and made it to the championship round just twice more (1990 and 1992). As for the men who put on a Trail Blazer jersey, how about Clyde Drexler. “The Glyde” was one of the smoothest operators on the court during his era. Other big names include Terry Porter, Rasheed Wallace, Buck Williams, Jim Paxson, Arvydas Sabonis, and Damon Stoudamire. Despite Bill Walton’s greatness, I think most Portland fans would put Clyde Drexler at the top of the heap and I concur.

Sacramento Kings

The Sacramento Kings’ story is about relocation. Originally based out of Rochester, New York, the Kings in 1949 were called the “Royals.” From there the team moved to Cincinnati, Ohio where in time the legendary Oscar Robertson joined the club. From 1957 until they were on the move again in 1972, the Royals stayed in Ohio. But for the 1972-73 NBA season, ironically enough, the Royals moved to the Kansas City-Omaha area where a baseball team would exist called the Royals. However, the NBA Royals became the Kings and that nickname has stuck since. The city location for the team was shortened to just Kansas City in 1975 but in 1985 the moving trucks were filled again as the Kings headed west to their current city. This franchise claims just one NBA title that coming in the 1950-51 season. Even with the great Oscar Robertson, the Royals/Kings could never win another championship. Currently, the team is mired in a playoff drought not having earned a spot in the postseason since 2006. Oscar Robertson is the easy pick as greatest ever but other stars include Jack Twyman, Jerry Lucas, Tiny Archibald, Mitch Richmond, Bob Davies, and Chris Webber.

San Antonio Spurs

Just recently former Spurs player Tim Duncan fill in for head coach Paul Popovich. Duncan may very well be one of the greatest underrated players in NBA history. His career was spent as a quietly dominating center who won multiple NBA titles. In some circles, fans will tell you he owned former great center Patrick Ewing when those two matched up in a game. But Duncan shared greatness in San Antonio with David Robinson, Tony Parker, George “Iceman” Gervin, Manu Ginobili, James Silas, Kawhi Leonard, Sean Elliott, Avery Johnson, and Artis Gilmore. While we mentioned Clyde Drexler and his nickname “Smooth” George Gervin may be more deserving after watching him run up and down basketball courts slicing through defenders like they were butter. Deciding who was the better all-around player between Gervin, David Robinson, and Tim Duncan is a difficult task. Duncan was certainly the most dominating of the three and Robinson showed consistency while Gervin simply shot the daylights out of the basket. I believe given his impact in winning NBA titles along with his consistent dominating play, best ever should go to Duncan.

Utah Jazz

We’ve reached the end of naming the NBA’s greatest players team-by-team and so we can now mail it in with “The Mailman” Karl Malone. Malone in his heyday was like a heavyweight boxer, using his big frame and strength to power his way around the hardwoods of professional basketball. At 6’9” and 250 pounds, Malone was an intimidating presence who unfortunately never tasted an NBA championship. Still, he averaged 25 points-per-game along with 10 rebounds each time out. His nickname is attributed to his consistent style of delivering plays. Of course, Malone’s success could not have come without some assistance and who better to dish off to Malone than John Stockton (Hall of Fame member) perhaps the greatest passer in NBA history. Other Jazzy players worth mentioning are Adrian Dantley (Hall of Fame), Jeff Hornacek, Mark Eaton, and Truck Robinson. If you want to name the greatest ever as a team player, you go with Stockton. If you want the more dominating scorer and defenseman it’s Malone. I’ll put my vote in the mail and say Karl Malone is the greatest player in Utah Jazz history.

Harv Aronson


ข้อดีและข้อเสียของแนวคิด Mic’d Up

เมื่อเร็ว ๆ นี้ เมเจอร์ลีกเบสบอลได้ตัดสินใจทดสอบเทคโนโลยีใหม่สำหรับเกมฝึกซ้อมในฤดูใบไม้ผลิ พวกเขา “พูดมาก” แอนโธนี่ ริซโซแห่งทีมชิคาโก้คับส์ ขณะที่เขาก้าวเข้าไปในกล่องแป้งขณะเผชิญหน้ากับแอลเอ แองเจิลส์ สิ่งที่ทุกคนได้ยินคือ Rizzo พูดว่า “ฉันกำลังคิดเลขในใจอยู่ว่าเขากำลังจะโยนอะไร มีคนมาฟาดฉัน”

ความคิดเห็นของเขามุ่งเป้าไปที่ฮุสตัน แอสโทรส ซึ่งในยุที่ผ่านมานี้ถูกพบว่ามีความผิดฐานขโมยสัญญาณจากทีมอื่น แต่ในลักษณะที่ถือว่าผิดกฎหมายและส่วนหนึ่งของเล่ห์เหลี่ยมเกี่ยวข้องกับการทุบถังขยะเพื่อสื่อสารว่าสนามคืออะไร มาต่อไป เทคโนโลยี mic’d up ถูกนำมาใช้ในกีฬาอื่น ๆ และในลีกฟุตบอลแห่งชาติเป็นหลัก บางทีฉันอยู่บนเกาะคนเดียว แต่ฉันไม่ชอบมัน

บางทีเมื่ออายุ 60 ปี ฉันอาจเป็น “โรงเรียนเก่า” กีฬาอาชีพในปัจจุบันไม่เหมือนกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกล่าวถึงตอนที่ฉันเติบโตขึ้นมาในทศวรรษที่ 1960 และ 1970 ในรายการ “Golic and Wingo” เมื่อเช้านี้ พวกเขายกย่องความคิดของทีมเบสบอลที่จะสามารถฟังผู้เล่นคนหนึ่งได้ในขณะที่เขาหันไปที่จานและแม้กระทั่งเข้าสู่การเล่นในขณะที่มันพัฒนาขึ้นอย่างที่ Rizzo ทำเมื่อเขาไปถึงฐานแรก ตี. การติดไมโครโฟนกับผู้เล่นจะทำให้ความลึกลับทั้งหมดออกจากเกมและไม่เหลือที่ว่างให้จินตนาการว่านักกีฬาจะคิดอย่างไร

ปัญหาอีกประการหนึ่งของการถูกไมค์พูดก็คือการที่ผู้เล่นรู้ว่ากำลังฟังทุกคำที่เขาพึมพำ เขา/เธอจะทำตัวเป็นธรรมชาติได้อย่างไร โดยปกติ ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่ใส่จานในเบสบอลเพื่อเหวี่ยงไม้ตีจะมีสมาธิและจดจ่อ บางครั้งพวกเขาอาจจะพึมพำอะไรบางอย่างกับผู้จับ แต่สำหรับ Rizzo เขารู้ดีว่ากำลังได้ยินเสียงของเขาอยู่ ดังนั้นเขาจึงจงใจสร้างรอยร้าวเกี่ยวกับ Astros ไม่มีใครพบว่ามีอารมณ์ขันและสนุกสนานจริงๆ?

ดูเหมือนว่ากีฬาทุกปีจะได้รับการอัปเกรดเทคโนโลยีใหม่อีกครั้ง แนวคิดหรือการสร้างสรรค์ใหม่ๆ ที่ควรปรับปรุงประสบการณ์ของแฟนๆ สิ่งที่กำลังทำคือการนำความสมบูรณ์ของเกมออกไป อีกครั้ง ความคิดในโรงเรียนเก่าเป็นเพียงการให้เกมเบสบอลแก่ฉัน ซึ่งผู้เล่นจะจริงจังกับเกมนี้มากขึ้น และระดับการแข่งขันสูงขึ้นมาก หมดยุคของพื้นฐานเบสบอลแล้ว…การขโมยฐาน การเสียสละ ฯลฯ และไม่ใช่สถิติบ้าๆ เหล่านี้อย่าง WAR (ชัยชนะเหนือการแทนที่) หรือ VORP (มูลค่ามากกว่าผู้เล่นที่เปลี่ยนตัว) คุณจะทึ่งหากค้นหาสถิติเบสบอลใน Wikipedia (https://en.wikipedia.org/wiki/Baseball_statistics) ที่จำนวนสถิติที่เก็บไว้

ให้ค่าเฉลี่ยแม่น โฮมรัน RBIs รันทำแต้ม ฐานที่ถูกขโมย เกมที่สมบูรณ์ (ซึ่งแทบไม่มีอยู่ในทุกวันนี้) ชนะ เซฟ ดับเบิล ทริปเปิ้ล ทั้งหมดนั้นคือความต้องการของเบสบอล ไม่ใช่สารานุกรมของสถิติที่สามารถทำให้คุณเวียนหัว ในวงการฟุตบอลมีนักเตะใส่ไมโครโฟนไม่เหมือนกับสมัยก่อนเมื่อสองทีมมาเจอกันและมีความแค้นกันจริงๆ ระหว่างผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม ตอนนี้คุณได้ยินผู้ชายในสนามล้อกันเล่นๆ ไม่มีการข่มขู่เหลือให้เราเพลิดเพลิน

ยุคสมัยของ Jack Tatum’s, Jack Lambert’s, การเล่นที่ดุดันและการเข้าสกัดที่น่ากลัวอย่าง Dick Butkus, Deacon Jones, Ray Lewis หมดไป ตอนนี้ NFL มีกล้องอยู่ทั่วสนามเพื่อให้คุณได้มุมนี้และมุมนั้น ไมโครโฟนทุกที่ที่จะหยิบเกือบทุกอย่าง (ยกเว้น Myles Garrett ของคลีฟแลนด์ที่ยืนยันว่า Mason Garrett ของ Steelers ใช้คำพูดเหยียดเชื้อชาติกับเขา แต่ไม่มีใครได้ยินนอกจาก Garrett มัน).

เทคโนโลยีได้นำกีฬาไปสู่อีกระดับหนึ่งและส่วนใหญ่มาจากข้อมูลทางสถิติ ใน MMA พวกเขากำลังติดตามการนัดหยุดงานที่สำคัญที่ลงจอดต่อนาที ความแม่นยำในการนัดหยุดงานที่สำคัญ การนัดหยุดงานที่สำคัญที่ดูดซับต่อนาที การป้องกันการนัดหยุดงานที่สำคัญ (% ของการนัดหยุดงานของฝ่ายตรงข้ามที่ไม่ได้ลงจอด) การลบออกโดยเฉลี่ยต่อ 15 นาที ความแม่นยำในการลบออก การป้องกันการลบออก ( % ของความพยายามของฝ่ายตรงข้ามที่ไม่ได้ลงจอด) และการส่งเฉลี่ยต่อ 15 นาที แต่ฉันถามคุณว่าสถิติเหล่านี้ดีอย่างไรหากผู้ตัดสินล้มเหลวในการรับผู้ชนะใช่ไหม การตัดสินใจที่ขัดแย้งกันล่าสุดทั้งหมดที่มีการแสดงผลทำให้สถิติเหล่านี้ไม่มีความหมาย

นี่จึงนำฉันกลับไปที่จุดเดิมของฉัน จุดประสงค์ของการเป็นนักกีฬาคืออะไร? อีกครั้ง เขารู้ว่าเขากำลังออนแอร์อยู่ ดังนั้นเขาหรือเธอจึงมีตัวเลือกที่จะระมัดระวังคำพูดของพวกเขา หรือพวกเขาสามารถพูดอะไรก็ตามที่พวกเขารู้สึก แต่ในความคิดของฉัน มันไม่ใช่ความรู้สึกที่แท้จริงเพราะมันทำเพื่อความบันเทิง ดังนั้นพวกเขาจะ พยายามสร้างความบันเทิงให้กับเรา อย่างที่ฉันพูด บางทีฉันอาจอยู่ตามลำพังในความเชื่อและความคิดเห็นว่ามีเพียงเทคโนโลยีที่รบกวนกีฬาอาชีพมากเกินไป และมันได้พรากความเพลิดเพลินไปจากกีฬาทั่วไปที่ใช้วิธีการเหล่านี้ในการดูกีฬาอย่างเดิม ตั้งใจจะเป็น

การมีอยู่ของอินเทอร์เน็ตและโดยเฉพาะโซเชียลมีเดียเป็นอีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่ทำลายความสมบูรณ์ของกีฬา เนื่องจาก Twitter, Facebook และ Instagram นักกีฬาและแฟน ๆ ต่างพากันไปที่ร้านค้าเหล่านี้เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับทุกสิ่งที่ไม่ทำให้ชีวิตส่วนตัวหรือกีฬาศักดิ์สิทธิ์อีกต่อไป สื่อสังคมออนไลน์ได้นำไปสู่การปะทุมากมายที่เจาะนักกีฬาคนหนึ่งกับอีกคนหนึ่ง พูดจาไร้สาระ ความคิดเห็นที่ไม่เหมาะสม (ล่าสุด แชมป์รุ่นมิดเดิ้ลเวท อิสราเอล อเดซานย่า ใช้การอ้างอิงหอคอยคู่ในสิ่งที่เขาจะทำกับโยเอล โรเมโร) มันเบี่ยงเบนความสนใจจากแก่นแท้ของ กีฬา.

ด้วยกีฬาอาชีพที่ทำเงินได้หลายพันล้านดอลลาร์ ความจริงข้อนั้นไม่ได้ช่วยในเรื่องมูลค่าความบันเทิงเช่นกัน ผู้เล่นยึดมั่นในสัญญาที่ใหญ่ที่สุดที่พวกเขาสามารถบรรลุได้และหลายครั้งที่พวกเขาไม่ได้เล่นตามมูลค่าที่พวกเขาได้รับ ในกีฬาการต่อสู้เพราะเงินที่แฟน ๆ ถูกโกงในการต่อสู้ที่ควรจะเกิดขึ้นจริงและแทนที่จะได้ผู้ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดลงนามในสัญญาสำหรับการต่อสู้ด้วยเงินก้อนใหญ่ในขณะที่ผู้ท้าชิงตัวจริงต้องดิ้นรนและต้องทำงานหนักขึ้นมากเพื่อให้ได้เงินมากที่สุด (เช่น เนื่องจาก Conor McGregor ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้กับใครก็ตามที่เขาต้องการแม้จะมีการจัดอันดับก็ตาม)

ไม่ว่ากีฬาอาชีพจะพาเราไปที่ไหน หากคุณติดตามกีฬามานานเท่าที่ฉันมี (จะครบ 50 ปีในปีหน้า) เป็นไปไม่ได้เลยที่คุณจะหันหลังให้เป็นแฟน เราถูกบีบให้ต้องทุ่มสุดตัวและเอาทุกอย่างที่กรรมการหรือประธานกีฬาแต่ละแห่งมอบให้เราเป็นผลิตภัณฑ์ของพวกเขา ชอบหรือไม่ เทคโนโลยีเป็นวิถีของโลกในขณะนี้ และไม่มีทางกำจัดมันได้ มันจะเติบโตต่อไป มันจะสร้างปัญหาที่ใหญ่และร้ายแรงขึ้นต่อไป และตามที่คอลัมน์นี้พูดถึง ในความคิดของฉัน มันจะทำให้กีฬาอาชีพแย่ลง และเอามันออกไปจากรากเหง้าของมัน น่าเสียดายมาก

Harv Aronson


High School Standouts Who Made it to the Professional Level

Professional athletes are typically known by the teams they play for. Sometimes their college alma mater comes into the discussion. But how many times do you hear anyone talking about what HIGH SCHOOL they graduated from?

From High School to the Pros, from Different League Perspectives

NBA

Certainly, there have been some outstanding players even hall-of-famers that skipped the college level and became amazing athletes in their respective sports on the professional level. Some of those more famous and successful men were Tracy McGrady, Shawn Kemp, Dwight Howard, Moses Malone, Kevin Garnett, Kobe Bryant, and today’s superstar, LeBron James in basketball. You won’t find many instances in football specifically the National Football League because they prohibit any player from being drafted or signed until they have been out of high school for at least three years.

NFL

The famous case of Maurice Clarett comes to mind when considering the NFL rules about eligibility and for Clarett, he was a star at Ohio State in his freshman year then attempted to enter the 2004 NFL draft following his debut as a Buckeye. He had to go to court to gain access to the draft which was originally won by Clarett but then subsequently reversed. In 2005 however, he did get selected by the Denver Broncos in the third round but never made it to the regular season because of personal issues he was causing with the coaching staff in Denver.

In the NFL I did find one instance of a high school graduate making the pros and his name was Andy Livingston turning the trick in 1964. Still alive today at 75 years of age, Livingston hailed from Eufaula, Oklahoma and attended Mesa High School in Arizona but failed to graduate. Technically Livingston did not go straight to the NFL from high school because he was enrolled at Phoenix College where the NFL provided him with a hardship exemption allowing him to leave Phoenix College and come to the professional level. He went ton to play as a running back for the Chicago Bears from 1964 to 1968 and then another season with the New Orleans Saints in 1969 before being forced to quit because of a knee injury in 1970. In 1969 Livingston rushed for 761 yards for the Saints. When he scored his first NFL touchdown he became the youngest in NFL history to do so at the tender age of 20 years and 53 days old.

MLB

As for the diamonds of baseball, perhaps the most famous high school-to-major league instance was the of Joe Nuxhall. The former Cincinnati Reds pitcher came out of high school to take the mound in the pros at just at 15. There have been other players some very famous making their way into the pros and skipping college or the minor leagues. How about the great Mel Ott who became one of the game’s greatest for the New York Giants after being educated at Gretna High School in Louisiana? Remember Jim “Catfish” Hunter? Straight to MLB from Perquimans County High School in North Carolina. Harmon Killebrew skipped the minors after attending Payette High School in Idaho and was signed by the Washington Senators. Maryland’s Southern High School produced the same result for Al Kaline. Then there is the fireballing Bob Feller who became a stud pitcher for the Cleveland Indians after leaving Van Meter High School in Iowa.

Hockey

When it comes to hockey, like baseball high schoolers can get drafted or signed but often they are sent packing to the farm teams first before getting a shot with their respective NHL teams. But there have been exceptions. Tom Barrasso who had an outstanding NHL career debuted in 1984 at just age 18 and won the Vezina Trophy for the top goaltender. Jeremy Roenick took the same path. Hall of Fame defenseman Phil Housley made it from high school to the pros on a direct path. The roots for high schoolers to the NHL began with Bobby Carpenter who was drafted in the 1981 NHL Entry Draft after attending St. John’s Preparatory School in Massachusetts became the first player in the National Hockey League to take a direct path from high school to the NHL.

High School Football Standouts Who Made it to the NFL

So now that we’ve established that high school athletes can turn pro without the benefit of a minor league, farm team, or college what high schools have sent the most athletes directly into the money-making world of professional sports? In a report I found on Credit Loan from February of 2019, they list the top pro-producing schools for each of the major sports. What are the top five for each? Let’s begin with the NFL and in parentheses are the number of players listed that made the NFL according to Credit Loan.

  1. Wide receiver DeSean Jackson is a product of Long Beach Polytechnic in Long Beach, California (56). As of the date of this research, Long Beach Polytechnic turned out an incredible 56 NFL players. Among that large group are Brian Banks, Marcedes Lewis, Willie McGinest, Gene Washington, and JuJu Smith-Schuster. You will see this high school in the top five of baseball as well and if you want to talk other sports, Long Beach has an alumnus that includes tennis great Billie Jean King. Rap star and professed sports enthusiast Snoop Dogg also attended this school. The school dates back to its origin in the year 1895.
  2. Not too far behind Long Beach is Fork Union Military Academy in Virginia (45) that with Credit Loan’s report has sent 45 men into the NFL including Vinny Testaverde. While not establishing himself as one of the best quarterbacks ever, some of Testaverde’s fellow alumnus that reached football’s top level was Plaxico Burress, Jim Druckenmiller, Eddie George, Carlos Hyde, C.J. Spillman, and Michael Thomas.
  3. Susan Miller Dorsey High School (33) is the second in the top five to be located in California. Keyshawn Johnson’s resume lists this as his high school alma mater. Joining Johnson as graduates are Keith Browner Jr., Na’il Diggs, and Dennis Northcutt. While this school failed to make the list in baseball the late Sparky Anderson spent his teenage years being educated here.
  4. The state of Florida makes the list with St. Thomas Aquinas High School in Ft. Lauderdale (33). This is where Joey Bosa spent his days playing football on this level. His alma mater has won an incredible 100 state titles in this all their sports combined. Cincinnati’s Geno Atkins also came out of St. Thomas Aquinas. Of course, Joey Bosa’s brother Nick also is a graduate. Hall of Famer Michael Irvin is a graduate of this school. If you never saw the original version of the movie “Brian’s Song” the centerpiece of the film was Brian Piccolo who also came out of St. Thomas Aquinas High School. Another star tennis player rose to the top of her sport as well and came from this school and that was Chris Evert.
  5. The Pro Football Hall of Fame is located in Canton, Ohio. That’s also home for McKinley High School (31) that has sent the fifth-most men into the NFL including current running back Leonard Fournette of the Jacksonville Jaguars. Way back in the NFL there was a man who ran similar to the great Jim Brown and his name was Marion Motley. He is a graduate of McKinley. So is Mike Doss, Tyler Everett, and Percy Snow. Some famous NFL coaches also consider McKinley as home, such as Wayne Fontes and Josh McDaniels.

High School Baseball Standouts Who Made it to the MLB

As we move away from football and into baseball stadiums, the top five professional producing high schools are:

  1. Fremont High School, Los Angeles (25). California sure does have its roots in pro sports. Since 1924, some great baseball players hail from this school. Just check out some of these names that will be household if you know baseball. Eric Davis, Bobby Doerr (Hall of Famer), Chet Lemon, James Lofton, Gene Mauch, Bobby Tolan, and Bob Watson. There are many more but other athletes also came out of Fremont such as Ricky Bell, a famed football player.
  2. Long Beach Polytechnic in Long Beach, California (19). A repeater in this list, Long Beach put players on the pro diamonds as well in the names of Milton Bradley, Tony Gwynn, and Chase Utley. Gwynn’s brother Chris also made the majors. Randy Moffitt is another.
  3. Sarasota High School, Sarasota, Florida (17). In the state of Florida where the sun shines most of the year, baseball is a sport that can be played for 365 days. It’s not a surprise that Major League Baseball talent has come out of the “Sunshine State.” With nearly 20 big-league players making it to the top from this high school none of the names is household but a few are Joe Ayrault, Adrian Garrett, Wayne Garrett, Scooter Genett, Derek Lilliquist, Jason Miller, and Bobby Seay.
  4. Sacramento High School, Sacramento, California (16). One of the older schools you will find in this article is Sacramento High established in 1856 but became a charter school in 2003. The baseball players that took the field for this high school and eventually made their way to the top level may not be as well known as say those from Fremont but they are former Major Leaguers. Stan Hack is a familiar name. Jerry Royster played for five different teams on the pro level. Gordon Jones lasted 11 years in MLB. But in football, Jim Breech a very successful placekicker came out of Sacramento High.
  5. Woodrow Wilson High School, Long Beach, California (15). California is another state with relatively good weather and so they make up four of the top five spots. Wilson’s top product would have to be Bob Lemon who starred with the Cleveland Indians and then would become a manager for the Kansas City Royals, Chicago White Sox, and New York Yankees. Other players from this high school were Jeff Burroughs, Bob Bailey, Bud Daley, Bobby Grich, and Jim Pagliaroni.

High School Basketball Standouts Who Made it to the NBA

Wrapping up this high school discussion is the sport of basketball. Saving the NBA for last, this is a league where many high schoolers have bypassed college and went right into the National Basketball Association many of whom made it big (Kobe Bryant). Producing the most pro talent are the following top five schools.

  1. Oak Hill Academy, Mouth of Wilson, Virginia (29). Oak Hill can be considered an “NBA factory.” After all, claiming this as their alma mater are Rod Strickland, Jerry Stackhouse, Rajon Rondo, Ron Mercer, Jeff McInnis, Ty Lawson, Sean Green, Ben Davis, William Avery, Kevin Durant, and Carmelo Anthony among others. The talent is not the only thing that places this school at the top of the list. Oak Hill was named national champions in 1993, 94, 99, 2001, 04, 07, 12, and 2016.
  2. DeWitt Clinton, the Bronx, New York (17). Having lived in New York for a while I can attest how popular street basketball is there. I believe around 14th street in Manhattan used to be a hot spot for pickup games often visited by some of the best talents that the city had to offer as well as men who would end up in the NBA. Up in the Bronx, you have DeWitt Clinton High School that turned out one of the best NBA players in history named Dolph Schayes. Some of the other men who played for the “Governors” were Nate Archibald, Butch Lee, and Ricky Sobers.
  3. DeMatha Catholic, Hyattsville, Maryland (16). While not the top NBA producing school, DeMatha may be the most well known. Perhaps it is because, in 2005 and 2007, Sports Illustrated featured these schools as being the second-best athletic program in the country. The school turned out NBA’s Kenny Carr, Adrian Dantley, Dereck Whittenburg, Sidney Lowe, Adrian Branch, and Danny Ferry.
  4. Laurinburg Institute, Laurinburg, North Carolina (13). Of the 13 players coming out of the Laurinburg Institute (sounds like a science project) only one needs mentioning to prove the level of talent from this school. The great Sam Jones graduated from Laurinburg but so did Chris Washburn. For the #4 ranked basketball producing high school Laurinburg can hang their hat on one name alone that of Sam Jones, one of the best ever.
  5. Hargrave Military Academy, Chatham, Virginia (13). Finally, there is a second Virginia high school. Interestingly, we have four out of the top five from the south. NBA names from this school include Sam Young, Josh Howard, Lorenzo Brown, P.J. Hairston, Sharrod Ford, and Lonny Baxter. Worth mention from Hargrave is football standout and NFL star Torry Holt as well as fellow NFLers Martavis Bryant, Solomon Page, DJ Ware, and Muhammad Wilkerson.

Is your high school listed in this article? Have there been any famous pro athletes from your alma mater? Your answers are welcome on this topic. Send your responses to Abstract Sports and we’ll see if we can get them listed at a later date. Just for curiosity’s sake, let’s take a look at some of the newest Hall of Fame entrants for each sport and find out where they graduated high school from.

NFL class of 2020: Troy Polamalu (Douglas High School in Winston, Oregon), Isaac Bruce (Dillard High School, Fort Lauderdale), Edgerrin James (Immokalee High School, Immokalee, Florida), Steve Atwater (Lutheran High School North, St. Louis, Missouri), Steve Hutchinson (Coral Springs High School, Coral Springs, Florida).

NBA class of 2019: Bobby Jones (South Mecklenburg, Charlotte, North Carolina), Sidney Moncrief (Hall High School, Little Rock, Arkansas), Jack Sikma (St. Anne High School, St. Anne, Illinois), Teresa Weatherspoon (West Sabine High School, Texas), Paul Westphal (Aviation High School, Redondo Beach, California), Al Attles (Weequahic High School, (Newark, New Jersey), Chuck Cooper ( Westinghouse High School, Pittsburgh, Pennsylvania), Carl Braun (Garden City High School, Garden City, New York).

Baseball Hall of Fame class of 2020: Derek Jeter (Kalamazoo Central High School, Kalamazoo, Michigan), Larry Walker (Maple Ridge Secondary School. Vancouver, British Columbia).

Harv Aronson


COVID-19 จะทำลายกลุ่มแฟนคลับทั่วโลกหรือไม่?

ในขณะที่โลกถูกปิดบังด้วยไวรัส COVID-19 ได้ปิดตัวลงประเทศแล้วประเทศ ธุรกิจหลังธุรกิจ และกีฬาทุกที่ เริ่มต้นฤดูกาลเบสบอล 2020 ถูกเลื่อนออกไป ร่าง NFL เปลี่ยนไป ฤดูกาล NBA หยุดลงอย่างกะทันหัน ทำให้ต้องยกเลิกการแข่งขัน แต่สถานะของฤดูกาลเพลย์ออฟในอากาศ

March Madness ถูกเตะไปที่ขอบถนนเป็นครั้งแรก และไม่มีฮ็อกกี้ ไม่มีกอล์ฟ ไม่มีกีฬาใดๆ รวมทั้ง MMA การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกได้เตรียมที่จะเริ่มในฤดูร้อนนี้ที่โตเกียว และดูเหมือนว่าตอนนี้จะมีการจัดกำหนดการใหม่สำหรับปีหน้า ในขณะที่แฟนกีฬาทุกหนทุกแห่งที่ส่งเสียงโห่ร้องเพื่อการแข่งขันกีฬาบางประเภทกำลังถูกบังคับให้ป้อนภาพเก่าของเหตุการณ์ในอดีต

หากสถานการณ์นี้โลกไม่สิ้นสุด คำถามเกี่ยวกับกีฬาและแฟน ๆ ที่ติดตามจะมีจำนวนเท่าใดที่กลับมาดู และสำหรับผู้ที่ทำระดับความสนใจของพวกเขาจะเป็นอย่างไร? เนื่องจาก COVID-19 โปรดตกงานและเศรษฐกิจกำลังพังทลาย ด้วยราคาตั๋วและผู้ขายที่เรียกเก็บเงินและจับขาสำหรับอาหารและเครื่องดื่มในงานกีฬา แฟน ๆ จะสามารถเดินทางไปที่สนามกีฬาและสนามกีฬาเพื่อชมกีฬาและเชียร์ทีมของพวกเขาได้หรือไม่?

ในฐานะที่เป็นแฟนกีฬาตัวยงมาเกือบทั้งชีวิต ความไม่สนใจก็เริ่มเข้ามาครอบงำ คุณจะสนุกกับสิ่งที่คุณมองไม่เห็นได้อย่างไร เมื่ออยู่ไกลใจก็ห่าง? ทางเลือกอื่นเริ่มสนใจคนที่ไม่มีโอกาสได้ดูสิ่งที่พวกเขาหลงใหล แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ความผิดของผู้ที่เล่นกีฬาทั้งหมด แต่พวกเขาควรตระหนักว่าการเลื่อนกีฬาและยกเลิกงานอีเวนต์ แฟน ๆ จะถูกปิดและมีความกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ของพวกเขาที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเนื่องจาก COVID-19

แม้ว่ากีฬาทั้งหมดจะหยุดลง แต่กลับกลายเป็นแบบอย่าง เพราะไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ของโลกที่กีฬาทุกประเภททั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่นต้องหยุดชะงักลงโดยไม่มีตารางเวลาในการกลับมา มีการหยุดการแข่งขันกีฬาอย่างไรก็ตามบางรายการเป็นเวลานานซึ่งส่วนใหญ่เกิดขึ้นเนื่องจากสัญญาและข้อพิพาท กีฬาบางประเภทพลาดทั้งฤดูกาล ต่อไปนี้คือการเลื่อนการแข่งขันกีฬาอาชีพที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์

ลีกกีฬาที่สำคัญ (MLB, NBA, NFL, NHL) ล้วนมีสหภาพแรงงาน บ่อยครั้งที่สหภาพแรงงานขัดแย้งกับเจ้าของทีมในเรื่องข้อตกลงการเจรจาต่อรองร่วมกัน ซึ่งอาจนำไปสู่การหยุดงานและการยกเลิก ในปี 1982 เป็นกรณีในสมาคมฟุตบอลแห่งชาติเมื่อสหภาพของผู้เล่นเรียกร้องรายได้ 55% เพื่อแบ่งปันกับเงินเดือนของพวกเขา หลังจากการโต้เถียงกับเจ้าของกิจการ สหภาพแรงงานก็หยุดงานประท้วงและไม่มีฟุตบอลมาเกือบสองเดือนแล้ว ผลที่ได้คือฤดูกาลเพียงเก้าเกมและลีกส่ง 16 ทีมเข้าสู่รอบตัดเชือก Washington Redskins จะจบลงด้วยการเป็นแชมป์ Super Bowl ที่เอาชนะ Miami Dolphins 27-17 แฟนบอลชอบฟุตบอลของพวกเขา และการนัดหยุดงานครั้งนี้ไม่ส่งผลต่อความคิดเห็นของแฟนกีฬาที่มีต่อกีฬาชนิดนี้

เบสบอลก็มีปัญหาเกี่ยวกับการหยุดงานเช่นกัน และเพียงหนึ่งปีก่อนการนัดหยุดงานของ NFL ดังกล่าว เมเจอร์ลีกเบสบอลก็ทำแบบเดียวกันกับสหภาพของพวกเขามีปัญหาว่าค่าตอบแทนจะทำงานอย่างไรสำหรับตัวแทนอิสระ ต่างจากนัดหยุดงานของ NFL ในปีถัดมา การหยุดงานของทีมเบสบอลเริ่มขึ้นในช่วงกลางฤดูกาลโดยเกมล่าสุดที่เล่นในวันที่ 11 มิถุนายน และไม่กลับมาเล่นต่อจนถึงวันที่ 10 สิงหาคม เพื่อแก้ไขปัญหานี้ ลีกจึงแบ่งฤดูกาลออกเป็นสองส่วนแล้วจึงจัดขึ้นหลังจบฤดูกาล ซึ่งส่งผลให้มีชัยชนะในเวิลด์ซีรีส์โดยนิวยอร์กแยงกี้ซึ่งเอาชนะลอสแองเจลิสดอดเจอร์สในหกเกม All-Star ได้รับผลกระทบเนื่องจากถูกย้ายจากวันที่ปกติในเดือนกรกฎาคมไปเป็นเดือนสิงหาคมก่อน “ครึ่งหลัง” ของฤดูกาลจะเริ่มต้นขึ้น

ในปี 1994 NHL มีปัญหา CBA และนำไปสู่การปิด 104 วันและเป็นเพียงการคาดเดาถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในปีต่อ ๆ มาสำหรับฮ็อกกี้มืออาชีพ ไม่มีข้อตกลงร่วมกันสำหรับสมาคมฮอกกี้แห่งชาติระหว่างฤดูกาล 2536-2537 และด้วยการเจรจาข้อตกลงใหม่ซึ่งมีผลต่อเนื่องไปถึงฤดูกาล 2537-2538 ข้อตกลงดังกล่าวไม่สามารถบรรลุข้อตกลงในการจำกัดฤดูกาลฮอกกี้ให้เหลือเพียง 48 เกมและ การยกเลิกเกมออลสตาร์ ในที่สุด ก็ได้บรรลุข้อตกลงในสัญญาฉบับใหม่ แต่ส่วนใหญ่ การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเป็นเพียงขีดจำกัดเงินเดือนสำหรับมือใหม่เท่านั้น

แน่นอนว่า NBA ไม่อาจต้านทานการล็อกเอาต์หรือนัดหยุดงานได้ และในปี 1998 พวกเขามีระบบกันกระเทือนยาวนานที่สุดฤดูกาลหนึ่งในประวัติศาสตร์ของโปรสปอร์ต นั่นคือ 204 วันเป็นที่แน่นอน ต่างจากการเจรจาและการตั้งถิ่นฐานของ CBA บางอย่าง ผู้เล่นของ NBA ออกจากทีมนี้อย่างไม่พอใจ นั่นเป็นเพราะเมื่อลงนามแล้ว ข้อตกลงดังกล่าวทำให้เจ้าของเงินเดือนสูงสุดที่พวกเขาต้องการสำหรับผู้เล่นรายบุคคล อัตราค่าจ้างมือใหม่ตามความชอบ และเงินเดือนขั้นต่ำของลีกเพิ่มขึ้นเพียง 15,000 ดอลลาร์ ผู้เล่นยังได้สัมผัสกับฤดูกาลที่กินเวลาเพียง 50 เกมในกระบวนการที่เริ่มในวันที่ 1 กรกฎาคม 1998 และยังไม่ตัดสินจนกว่าจะถึง 20 มกราคม 1999 เกม All-Star ถูกยกเลิกและเมื่อฤดูกาลสิ้นสุดในเดือนมิถุนายน รอบชิงชนะเลิศคือ เสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน โดยทีมซานอันโตนิโอ สเปอร์สคว้าแชมป์เอ็นบีเอ โดยเอาชนะนิวยอร์ก นิกส์ 4 เกมต่อ 1 ในรอบชิงชนะเลิศ

เพื่อไม่ให้พ่ายแพ้ต่อ NBA เมเจอร์ลีกเบสบอลกลับมาทำอีกครั้งในปี 1994 ด้วยการนัดหยุดงาน 232 วัน เมื่อฤดูกาลเริ่มต้นตามปกติ การเจรจาเกี่ยวกับ CBA ใหม่ทำให้เกมต่างๆ หยุดชะงักในวันที่ 11 สิงหาคม โดยมีเพียงเก้าเกมที่เล่นก่อนเกมจะยุติลง ทีมต่างๆ จะไม่ลงสนามอีกในปี 1994 และเป็นครั้งแรกที่ World Series ได้ยกเลิกการแสดง World Series เป็นครั้งแรกในรอบ 90 ปี ผลของการนัดหยุดงานในปี 1995 เมื่อเล่นเพียง 144 เกมในฤดูกาลถัดไป คราวนี้ ข้อพิพาท CBA ส่งผลกระทบต่อแฟน ๆ เนื่องจากการเข้าร่วมได้ตีบางเวลาจนกว่าเบสบอลจะสามารถกู้คืนซึ่งตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

capper ในการอภิปรายครั้งนี้จะต้องเป็นฤดูกาล 2004-2005 ที่ไม่เคยเกิดขึ้น ฤดูกาลกีฬาอาชีพที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่เกิดขึ้นสำหรับ National Hockey League ในปี 2547 เกิดขึ้นเนื่องจากความไม่เห็นด้วยกับสหภาพแรงงานและเจ้าของและด้วยเหตุนี้เกมจึงได้รับความเดือดร้อน แฟน ๆ ให้ความสำคัญกับการหยุดงานและ NHL ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ความสนใจและการเข้าร่วมของแฟน ๆ เพื่อประโยชน์ของสถิติ 310 วันผ่านไปก่อนที่จะมีการแข่งขันฮ็อกกี้อีกครั้งและเพื่อให้เข้าใจตรงกัน มี 365 วันในหนึ่งปี

ดังนั้นคำถาม: แฟน ๆ จะฟื้นตัวจากการขาดกีฬาใด ๆ เมื่อใดและถ้า COVID-19 ตายหรือหายไปและกีฬาสามารถกลับมาเล่นได้? แฟน ๆ จะมีเงินแม้แต่จะเข้าร่วมการแสดงสดหรือไม่? ในขณะที่เจ้าของ กรรมาธิการ และอื่นๆ ดำเนินไปพร้อมกับการเลื่อนและยกเลิกการแข่งขันกีฬาตามที่รัฐบาลร้องขอ พวกเขาจะต้องสูญเสียเงินอย่างแน่นอน พวกเขายังสูญเสียความสนใจของแฟน ๆ หรือไม่? ที่ยังคงต้องดู แต่สำหรับผู้ที่กระหายกีฬา พวกเขาได้รับการชดเชยทางโทรทัศน์และวิทยุด้วยการออกอากาศเหตุการณ์ที่ผ่านมา สำหรับฉันนั่นไม่ได้ตัดมัน เคยมีสถานการณ์แบบนั้นมาแล้ว

จะไม่มีโอลิมปิกฤดูร้อนและน่าผิดหวังและน่าผิดหวังสำหรับนักกีฬาที่ฝึกฝนมาทั้งชีวิตเพื่อใช้ชีวิตและแข่งขันในช่วงเวลาเหล่านี้ ผลลัพธ์ของการแข่งขันเมื่อกีฬากลับมาแข่งขันอีกครั้งอาจได้รับผลกระทบจากการเลิกจ้างครั้งนี้ในส่วนที่เกี่ยวกับผู้ที่อาจประสบปัญหา “สนิมแหวน” และไม่อยู่ในรูปแบบการเล่นที่พวกเขาต้องการ

ผลกระทบของ COVID-19 นั้นยิ่งใหญ่และไม่ใช่แค่น่าผิดหวัง แต่ยังน่าผิดหวังอย่างมาก เจ้าของกีฬาและเจ้าหน้าที่กำลังเผชิญกับงานที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ในการเอาชนะใจทุกคน และจะมีผู้ที่มองย้อนกลับไปและสงสัยว่าทำถูกต้องหรือไม่ และคุ้มค่าที่จะยกเลิกงานทั้งหมดหรือไม่

Harv Aronson


Building Social Capital through College Soccer

Abstract

The purpose of this study is to examine the meaning and reason that individuals play college soccer, by taking the experience into account of six different men and women who play college soccer in the southeastern Wisconsin area. This article will demonstrate how social capital, a concept created by Robert Putnam, is viewed as an essential aspect of the game. Through this study, one can learn that soccer is more than just a game, through the experiences recorded and other past knowledge and literature this connection is made. This study shows how the benefits of soccer are more than just physical improvements. There is a substantial amount of mental benefits that are associated as well.

Introduction

The focus of this study is college soccer and its effects on the individual, as well as its connection to several aspects of sociology and life. I am interested in studying the relationship that playing soccer at the college level has with personal growth and development. This research analyzes how this factor influences the individual. There is a great amount of prior research that describes the connection between sports and sociology, therefore much of this research is focused around this overarching theme. Current sport sociology ideologies are reflected and manifested throughout this research. However, this research is different because it examines specific individuals that are restricted to a specific area. It is focused on individuals in the Milwaukee area and their experiences and knowledge. The fundamental question addressed is how does playing soccer at the college level shape and develop an individual? What does it reveal about the individual?

Literature Review

Substantial evidence from past sociologists and other writers exemplify the connection between soccer and its relation to sociology and the effect on the individual. In general, most of the findings in literature allude to positive relationships and correlations between the two. Robert Putnam, in his book, Bowling Alone, addresses the issue of social capital, which is a primary theme or concept that can be applied to this research. He discusses how in this day in age, there is a major decrease in social capital or exchange between people. In short, social capital is referred to as the network of connections and relationships who live in a society, which enables society to function successfully. Simply, it is about the value of social networks, bonding similar people and bridging between diverse people, with norms of reciprocity. Putnam argues in his book that social bonds are the greatest predictor of life satisfaction. Putnam is ultimately saying that by increased communications and connections with individuals, we will be able to maximize our personal satisfaction. He writes to us that in increased social interactions, there also will be a better personal benefit. In another study conducted at the University of Michigan, the following words were said to summarize the role of the social capital in sports. “From Putnam’s perspective, social capital can be regarded as a public good, which serves the communities with characteristics such as social networks, civic infrastructure, social norms” (Lee, Seung Pil, T. Bettina Cornwell, and Kathy Babiak. 2013). Applying this concept that a soccer team is seen as a community or family, with each member forming individual ties and relationships with one another, one can utilize this information to appreciate the success and power as a unit that functions united. Putnam continues, “social capital matters because our networks if they are extensive enough, connect us to potential economic patterns, provide high-quality information, and vouch for us” (321). Putnam explains that by having a larger network of connections and partners, individuals will have a greater chance of improving life. In this case, he is referring to economic improvement, but it is clear and evident that this theory and way of thinking can be applied also in the world of sports, specifically through the game of soccer. Each team member experiences this social capital.

Other writers and sociologists suggest similar themes to that of Putnam, many of these writers are all in favor of the idea that practicing a sport, (in this case it is soccer) will improve the capabilities of an individual. In a study conducted by the National Center for Biotechnology Information (NCBI) conducted across seven different countries in Europe, several medics and sociologists studied the relationship between physical activity and the great benefits that it gives. Throughout all of the 17,000 participants of the study, the great majority reported that there were great benefits from corporal sports and staying fit. The study concluded that “The intense contact with one’s self in nature also leads to better self-knowledge and understanding of oneself, and has a positive impact on self-esteem, self-efficacy, and self-actualization.” (Thomann et al.) Here the authors are emphasizing the importance that sports can have on an individual. Another important quote to emphasize this point is discussed through Scott Douglas’ study. He states, “This appears to occur because regular running produces the same two changes that are thought to be responsible for the effectiveness of antidepressants: increased levels of the neurotransmitters serotonin and norepinephrine, and neurogenesis, or the creation of new neurons.” (Douglas) He discusses the various benefits that are associated with participating in sports. In his study, where he analyzes the benefits of running, he makes these two benefits that stem from running and physical activity. Physical activity will improve overall your mental health. The study continues to add, “Furthermore, outdoor sports are associated with increased self-motivation and show positive effects on volitional qualities, assertion and inner strength, endeavor and readiness to face challenges.” (Douglas) As supported by the findings in this medical study, there are many qualities that individuals can aim to increase and enhance in themselves by practicing specific sports.

Finally, a third author suggests other findings that are related to sports are visible through the work of Tim Delaney, in his book, The Sociology of Sport. Delaney addresses many issues that are intertwined and connected to sports, however the overarching theme that is present in his literature is the benefits that sports can provide for people. To dive deeper into detail, Delaney and Madigan present the associated sociological benefits that are present in practicing a sport. Delaney writes in regards to the connection between sports and socialization, “At the micro-level, the socialization process also enables an individual an opportunity to acquire a personal identity wherein he or she learns the norms, values, behavioral expectations, and social skills appropriate to his or her own social position.” (Delaney, Madigan 95) In the previous passage, the authors are emphasizing that through sports, a process of socialization will occur. In this, the individual (athlete) discovers their identity and role as a teammate. This process of socialization is important because, on a team, everyone has a specific role that they all need to follow. Additionally, by having a higher level of socialization, Delaney continues to write that, “Throughout time, people have derived much of their identity and sense of self from groups to which they have a membership. Identity involves those aspects of one’s life that are deemed essential to the character and maintenance of self.” (Delaney 99) Through the development of his argument on socialization and the impact that it has on sport, a simple deduction can be made. Sports that serve as membership or separate communities, enables an individual the potential to explore and determine their identity by analyzing their separate role and how it helps the whole collective group or team. Although these authors do not write specifically about soccer, the concepts can readily be applied.

Methods

The primary method of qualitative research employed was through interviews. Concise and exact data collected from these qualitative interviews were extracted in pursuit of the research question. Six interviews from individuals who attend two different schools, four students who attended Marquette University, Saul, Larry, Doug, and Mark and Andrew and Nancy attended Cardinal Stritch University. Subject names have been changed to maintain anonymity. Five of the subjects were male and one female. Interviews were conducted with consent and confidentiality by phone, email, texting, and face-to-face. Interviews were recorded while field notes were taken and later transcribed for detailed analysis.

Findings

Three themes emerged from the data: organization, strong work ethic, and leadership skills. All of the interviewees had several different themes or codes in common between them.

1. Organization

Upon interviewing the six different participants in the study, while coding the interviews, the ability and skill to be organized and prepared for whatever obstacle the individual has to surpass and overcome surfaced. This theme was one of the most prominent and prevalent themes that were extracted. All six interviewees had much to say about their lifestyle in reference to the organization. All participants believed and had similar opinions regarding their organized and methodical daily routine. Nancy stated:

During preseason. I wake up early. Eat a light and healthy breakfast. Arrive at training a good 30-40 minutes before that way we can get our training gear on and get out on the pitch to get some touches on the ball and stretch. After training, stretch again, hydrate and get another meal in. I would probably take a nap and again wake up about an hour before the next training session. During preseason we usually had 2 training sessions, sometimes even three. Then repeat the process and go to sleep early because I know we have early training session the next day.

The activities that Nancy partakes in on a daily basis are very methodical and scheduled, there is a clear sense of discipline and dedication to her activities. Concurrently, Andrew also had a very similar experience to that of Nancy in that he also had a daily routine strictly followed. He said:

During school, a typical day as an athlete would be waking up early, eating a good healthy breakfast, going to class all day, eating a healthy lunch, and once classes were over, we would have a training session. Once the training session was done, we would stretch and hydrate. After that we would then have enough time to finish our homework. I would usually just stay at school to do homework after because I know that is where I concentrate the most.

From the preceding quotes, individuals who attended and played at Cardinal Stritch had similar patterns analyzed within the data. Their responses demonstrate that being organized and methodical with routines can bring great amounts of personal growth and enhancement.

At Marquette University the daily routine was like the routines and schedules of those who played at Cardinal Stritch. The two players, Larry and Saul were very intriguing interviews as the two players came from completely different backgrounds. When interviewing Saul, the similarities with the past interviews that I conducted were striking. Saul described his typical day:

My typical day as an athlete starts off with breakfast in the morning, then go to class until. Once class is done, I will go to the soccer locker room and get ready for training, including rolling out, stretching and any physio treatment needed. I have training which is at 12:00pm or 12:30pm. From there I will either have to lift in the gym or will go to class again. Later on in the day I tend to socialize with friends, go to my tutoring appointments or complete any other school work that I have set.

Likewise, Larry had similar experiences, even as he was the captain of the team for two years. He perhaps faced an even more disciplined and orderly routine, having more responsibility for the other members of the team, he stated:

My days are pretty routine. Right now, I wake up and get something to eat, before I head to class. After class, I try and have a small meal before practice starts at 12:30. After practice, I head to the gym for a lift. Some days I would have class after this, but most days, I go home and relax for a bit. I usually spend the rest of the night making dinner and doing homework.

Finally, the last set of players that were interviewed were those that had played previously with the Marquette soccer team. Doug was an active member of the program and his routine exposes organization as a vital component to his identity. He said:

During our actual season, our days are very busy. The usual practice day began with eating breakfast at about 8am. Then a combination of classes/breaks/studying/lunch from 9am-2pm. Practice began at 4pm, but we would have to report by 3pm for rehab in the training room, film, etc. Practice ended at 6pm, and we would then head back up to campus to shower, get ice, etc. At 7pm I would have dinner, and then do homework from 8pm to about 11pm.

Mark, also a graduate from Marquette, had some organized structure to his daily routine.

I usually wake up and go get treatment and physically prepare for practice for an hour. Then, go down to practice and usually it’s all jokes with me until after the warm-up. Practice for two hours and get up to shower and get to class. In between class get a quick lunch. After class get another workout in or go down to the field and do some ball work. Get dinner and usually do a bit of homework and sleep it’s like this every day during the week. It is very easy to get behind in school and soccer if you’re not on top of your stuff.

Throughout his career Mark experienced several injuries, an important aspect of his preparation is to physically and mentally be prepared for the training sessions and daily routine. All six players demonstrated that in order to play at a high-level one needs to be very organized. Their collective discipline allows them to develop and define their identity as successful members and ambassadors through sports of their respective schools.

2. Strong Work Ethic

Another code or theme that surfaced was resilience and a hard work ethic. All these athletes’ hard work and dedication of time to playing the sport. Not only are they working hard to improve their skills on the field as soccer players but they are also working hard day to day improving themselves. They are constantly growing and developing. At Cardinal Stritch through both the men and women teams, both Andrew and Nancy’s experience on the team was a way to practice and build important life skills and lessons. Nicole mentioned, “Some values soccer has taught me is how to treat someone with respect. It has taught me how to be more responsible not just of myself but of others.” Life values learned in soccer can be applied to other aspects of one’s life. Andrew has used soccer to his advantage. Playing the game he was able to acquire many important lessons that he will keep close to himself. Andrew said, “Some values soccer has taught me is to never stop giving it your all until the game is finished. And without defeat, winning does not seem all that great. People must go through lows so that when the highs come around, it seems as if all the time and effort you put in was worth it.” Andrew found soccer not only to practice a physical sport, but he can also clearly take away many important life lessons that he keeps very close to him. They both have many tasks to complete with their busy schedule, and the best way to address this is with a motivation to succeed and be scrupulous in what they do.

Similar findings were discovered in the interviews with players that currently attended Marquette University. Players interviewed alluded to components and ideas closely related to having a strong work ethic. Larry stated, “I believe the game has taught me many values, including friendship, honesty, and the desire to never give up. Another member of the team, Saul had specific ideas and thoughts about the lessons and impact the game has had on the specific individual. Saul said, “It has taught me to be appreciative of every day, every chance I get to play the sport, put on a pair of cleats and play every day. Also, taught me to work hard in everything I do. To be punctual, respecting, engaged and motivated every day. Also, it has taught me that if I work hard enough then I can create whatever vision I have.” These ideas that Saul gets from playing soccer can greatly impact his life and overall well being as an individual. By being motivated and driven to pursue whatever goal is being in pursuit. The lessons and skills that he learned can be applied to life situations that occur off the soccer field.

Doug, having a lot of experience playing the game growing up throughout his life, has made it always a priority and something to hold as important. Playing soccer has always been an outlet for him and a place to explore his identity and persona. He states, “I have experienced many different values through the game in my 15 years, some of the most significant include, strong work ethic, teamwork, leadership, relationship-building, dealing with failure, communication.”

3. Leadership

The last theme or code that was extracted from the findings was individuals developed a great sense of leadership and strength. This theme was present throughout all six different participants in the study. Doug mentioned, “Soccer really helped me develop as a leader. I have had many coaches who have aided this development, and I have been around other teammates who have shown me how to lead.” Doug was able to discover himself as a leader and guide to success and positivity. Larry revealed he has experienced and practiced leadership by being the captain of the team. He said in the interview, “I think soccer has made a huge contribution to forming me as a leader. Specifically, for the past two years, I have been the captain of our team, and I take great pride in that. I enjoy being the guy others can rely on, and I try to do my part in making everything easier for others.” Being a captain of a soccer team demands great responsibility and strength. One is responsible and accountable for all the actions of every member of the team—the rock and foundation of the team. The captain must put the needs of himself or herself behind the needs and requirements of the team. Therefore, by being a captain for two years is evidence that Larry experienced leadership in a present and active level.

Mark, also a captain said:

It made me a leader. As a captain of the team and centerfielder you are in control of the entire game and of people. The more you play, the more people look up to you and want to learn so you kind of take the role rather than it being appointed to you. I take these similar values that I use on the field and apply them to my activities off the field in my daily interactions.

Playing in the center of the field, you have a lot of control to either press and attack forward to score a goal, or if the other team has the ball you can drop back and play in a more defensive role and style. Mark’s experience playing as a midfielder and being a captain of the team truly exemplifies his nature and background as an individual. Finally, Saul mentioned that there is a positive connection and many positive outcomes that are rooted in the game. He mentioned to me that many skills and life lessons have arisen from him in playing soccer. Saul stated:

Sport definitely does contribute to forming you as a leader. It helps you to develop leadership skills because you motivate yourself and your teammates every day and you take that responsibility. It allows you to recognize and learn what is wrong and right, which you can then pass on to anyone else, whether that be your teammate or any other individual. In sport you have your own role to fulfill and everyone is held accountable to their own role, this can then be reciprocated in everyday life.

The point that Saul made was valid and interesting. He said that in summary, our actions have consequences and we are to be held accountable for everything that we do. Sam had the privilege to learn this principle through the soccer field. It is through here that he learned the importance of a strong work ethic, and never let down.

Conclusion

To conclude, the experiences and identities of the participants in this study demonstrate the importance of playing soccer at a high level. The physical benefits that are associated are obviously appealing to many. High-level soccer players are always at the peak of their fitness and always training and working hard to win on and off the field. In this setting, participants all attended a university full time while playing soccer, truly demonstrating a clear formula for a “well-crafted” and strong individual for society. By closely analyzing the emerging codes, and by studying other previous literature, these participants were not simply playing the game to satisfy their personal love for the game—it was a main reason, however, there was a greater purpose. All participants saw the sport as not just a game but a true way of life. It created a culture of success where, by having the winning attitude, individuals develop life skills and grow mentally stronger.

Although this research is different from past literature, it supports many of the past findings that have been presented. There are close parallels between the literature, and the conclusions gleaned by interviewing these six men and women. The arguments that Robert Putnam writes about are closely connected with this subject, especially the themes of organization, a strong work ethic, and leadership skills. Through his concept of social capital, where social satisfaction and success are closely determined by the social connections that one has, draws close connections to these findings. Through a team network, each member works together to play as a unit and this in return yields wins and/or losses. Regardless of the outcome of the match, players measure success on how everyone performed. His concept of social capital is closely related to the behavior and actions of the participants, through their interviews.

For possible future research, there are several unanswered questions. To begin, this study is only limited to the Milwaukee/Midwest regions of the United States. Primarily, with more funding as well as other resources, this topic could expand the subjects of the research to examine college soccer athletes in different parts of the country. By only having a restricted sample size to individuals who are only in this area, the results can and may be inaccurate as it does not consider the larger greater picture if including a greater mixture and variation of data—a greater sample from different schools in different geographical locations. Another aspect could expand and provide more information is the variation of gender. To have a good balance between males and females would improve the precision of the specific research question; that is to examine the effects that playing at a college level has on an individual. College soccer developing organization, a strong work ethic, and leadership skills is a way of life where individuals are forged into legends.


References

Delaney, Tim, and Tim Madigan. The Sociology of Sports: An Introduction. Jefferson, NC: McFarland, 2015.

Douglas, Scott. 2018. “Therapy at Your Feet.” Runner’s World 53 (3): 78–84.

Putnam, Robert D. Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. New York, NY: Simon & Schuster, 2007.

Thommen, Andreas, Mike McClure, Larissa Davies, Maxine Gregory, Ulrich Dettweiler, and Eduard Ingles. “Benefits of Outdoor Sports for Society. A Systematic Literature Review and Reflections on Evidence.” National Center Biotechnology Info, March 15, 2019. Accessed April 18, 2019. doi:10.3897/bdj.4.e7720.figure2f.

Lee, Seung Pil, T. Bettina Cornwell, and Kathy Babiak. 2013. “Developing an Instrument to Measure the Social Impact of Sport: Social Capital, Collective Identities, Health Literacy, Weil-Being and Human Capital.” Journal of Sport Management 27 (1): 24–42.

Leonardo  Konewko


Leonardo Konewko

Leonardo is a 22-year-old Italian-born native living in Milwaukee, Wisconsin. He’s an ambitious student-worker, studying at Marquette University and will graduate in May of 2020 with a degree in sociology. He works in a food truck around the city and also as a Lyft driver occasionally. He’s an aspiring athlete and coach who loves to watch soccer as well as other physically demanding contact sports.


โควิด-19 และผลกระทบต่อชุมชนกีฬาทั่วโลก

เมื่อปี 2020 ใกล้ถึงจุดครึ่งทางแล้ว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในโลกกีฬาในช่วงที่เหลือของปีนี้ ประวัติศาสตร์จะจดจำปี 2020 ว่าเป็นปีที่ “ปราศจากกีฬา”

คำถามที่ยังคงอยู่ท่ามกลางวิกฤต COVID-19 นี้คือเราจะเห็นกีฬาใด ๆ ในอีก 8 ½ เดือนที่เหลือหรือไม่ โลกได้สูญเสียเหตุการณ์สำคัญบางอย่างที่ไม่ได้เลื่อนออกไป แต่ที่แย่กว่านั้นคือยกเลิกโดยสิ้นเชิง

ฤดูร้อนนี้ควรจะเป็นปีของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในญี่ปุ่น แต่ตอนนี้มันถูกย้ายไปปี 2021 หากคุณเป็นแฟนกอล์ฟ อย่าลืม Masters จะไม่มีแจ็คเก็ตสีเขียวที่เหมาะกับนักกอล์ฟในปี 2020 เพราะได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการแล้ว หลายคนหวังว่าจะได้เห็นชัยชนะอันน่าทึ่งของ Tiger Woods อีกครั้ง วิกฤตที่เกิดขึ้นกับนักกีฬาบางคนทำให้ยากต่อการไล่ตามสถิติ วูดส์พยายามตามให้ทันแจ็ค นิคลอสเพื่อคว้าชัยชนะครั้งสำคัญในพีจีเอ แต่ด้วยการละทิ้ง Masters และ British Open ตามหลังชุดสูท Woods จะต้องรออีกหนึ่งปีเพื่อไล่ล่าสองตำแหน่งนั้น Players Championship ยังบรรจุกระป๋องใน Jacksonville, Florida

สำหรับสมาคมบาสเกตบอลแห่งชาติ พวกเขามีเกมให้เล่น 20 เกมหรือมากกว่านั้นก่อนที่ไวรัสจะฆ่าช่วงเวลาที่เหลือของฤดูกาล และลีกนั้นกำลังไหลลื่นว่าพวกเขาจะเล่นต่อหรือเพียงแค่ยกเลิกช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2019-2020 ที่เหลือและปิดการแข่งขัน โดยไม่ต้องสวมมงกุฎแชมป์

อย่างที่เราทราบกันดี การแข่งขันของ NCAA ถูกยกเลิกทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่มี “March Madness” ซีเอยังระงับกีฬาฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิที่เหลืออยู่ทั้งหมด เมเจอร์ลีกเบสบอลยังคงว่างขณะที่พวกเขารอไฟเขียวเพื่อก้าวไปข้างหน้า แต่ตอนนี้ สองสัปดาห์ของฤดูกาลควรจะได้เล่นแล้ว และความจริงที่ว่าการฝึกในฤดูใบไม้ผลิถูกยกเลิก หมายความว่าผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่พร้อมที่จะเล่น ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร หากเกมเริ่มต้นอีกครั้ง มันจะไม่อยู่ในตารางเกม 162 เกมซึ่งเป็นเรื่องปกติ

เบสบอลต้องอาศัยผู้ชมเป็นหลัก จึงมีการพูดคุยกันเกี่ยวกับการเล่นในสนามที่ว่างเปล่า แต่นั่นก็หมายความว่าไม่มีรายได้สำหรับเจ้าของ ที่จะไม่ทำงาน คุณต้องรู้สึกถึงคนที่ทำงานในสนามเหล่านี้ในช่วงฤดูกาล เพราะเห็นได้ชัดว่าพวกเขาตกงานจึงไม่มีรายได้

เช่นเดียวกับ NBA ลีกฮอกกี้แห่งชาติได้ตัดฤดูกาลให้สั้นลง และเนื่องจากความยาวของฤดูกาลเหมือนกับบาสเก็ตบอล เราคงไม่มีโอกาสได้เห็นฮอกกี้อีกต่อไปจนกว่าฤดูกาลหน้าจะเริ่มต้น…ถ้าเป็นเช่นนั้น ไม่มีรอบตัดเชือกหรือแชมป์ถ้วยสแตนลีย์ในปี 2020 วางใจได้เลย

หากคุณชอบการแข่งม้า เจ้าหน้าที่ต่างหวังว่าจะยังคงจัดการแข่งขัน Kentucky Derby ประจำปีต่อไป และการแข่งขันครั้งที่ 146 ในประวัติศาสตร์ถูกเลื่อนออกไปเป็นเดือนกันยายน การเปิดตัว XFL ที่แต่งโดย Vince McMahon สิ่งสำคัญของ WWE ถูกตัดทอน ฟุตบอลได้รับผลกระทบเช่นกันกับการระงับ MLS เป็นเวลาอย่างน้อย 30 วัน

สำหรับลีกฟุตบอลแห่งชาติ พวกเขายังคงวางแผนที่จะจัดดราฟท์ประจำปีในอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อจากนี้ แต่จะทำ “แทบจะ” เนื่องจากเจ้าของและโค้ชจะทำการเลือกจากความสะดวกสบายในบ้านของพวกเขาเอง นี่จะเป็นร่างที่ไร้สาระที่สุดในประวัติศาสตร์ จากนั้นจะมี OTAs, mini-camps และ training camp ส่วนใหญ่จะหายไป บางทีค่ายฝึกอบรมสามารถอยู่รอดได้ แต่เพียงแค่พยายามมีฤดูกาลก็น่าสงสัยเช่นเดียวกับฟุตบอล NCAA

จากนั้นก็มีศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน Dana White ประธาน UFC กำลังจะก้าวไปข้างหน้าด้วย UFC 249 วันที่ 18 เมษายน ซึ่งเดิมทีควรจะเป็น Tony Ferguson ท้าทายแชมป์รุ่นไลต์เวต Khabib Nurmagomedov สำหรับการแข่งขันชิงแชมป์ของเขา แต่ Khabib กล่าวว่าเขาติดอยู่ที่รัสเซียเนื่องจากข้อจำกัดด้านการเดินทางของประเทศนั้น ดังนั้นเขาจึงออกไป แทนที่โดยจัสติน เกทเจ แต่ดาน่า ไวท์ ตัดสินใจยกเลิกเนื่องจากโควิด-19 แพร่ระบาดในวงกว้างมากขึ้น

งานร่วมหลักควรจะเป็นการแข่งขันระหว่าง Rose Namjunes และ Jessica Andrade แต่อดีตแชมป์ Namajunes ถอนตัวด้วยเหตุผลที่ไม่เปิดเผย Andrade อยู่ในการ์ดเพื่อขอเปลี่ยน Francis Ngannou ต่อสู้กับดาวรุ่งพุ่งแรงใน Jairzinho Rozenstruik ในขณะที่อดีตผู้เล่น NFL Greg Hardy จะต่อสู้กับ Yorgan De Castro ที่ไม่แพ้ใครในขณะที่ Hardy หลุดพ้นจากการสูญเสียที่ชัดเจนครั้งแรกของเขา แต่ตอนนี้มันจะไม่เกิดขึ้นเช่นกัน

การ์ดดังกล่าวจะนำเสนอโดย Niko Price กับ Vincente Luque โดย Jeremy Stephens ปะทะ Calvin Kattar มีการต่อสู้ที่ดีมากขึ้นกับ Ronaldo Souza และ Uriah Hall ที่พบกันหลังจาก Marlon Vera ต่อสู้กับ Ray Borg Ryan Spann เข้าสู่ Octagon กับ “Smiling” Sam Alvey และในการ์ด Fight Pass ไมเคิล จอห์นสันก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งเพื่อเผชิญหน้ากับผู้เล่นอีกคนใน Khama Worthy

ถ้า Dana White ดึงมันออกไป การต่อสู้ก็จะ “ไม่มีแฟน” ไม่อนุญาตให้แฟน ๆ เข้าร่วม น่าเสียดายที่ UFC 250 ที่กำหนดไว้สำหรับวันที่ 9 พฤษภาคมได้ได้รับผลกระทบอย่างมากเนื่องจากการ์ดที่กำหนดให้จัดขึ้นในเซาเปาโลประเทศบราซิลกำลังมีเวทีที่การต่อสู้ควรจะลงเพื่อใช้เป็นโรงพยาบาลภาคสนามสำหรับการรักษา COVID-19 ผู้ป่วย. การประกาศดังกล่าวหมายความว่าจะไม่มีการต่อสู้ที่คาดหวังไว้สูงระหว่าง Jose Also และ Henry Cejudo นอกเหนือจากการ์ดดังกล่าว ได้แก่ Ketlen Vieira, Bethe Correia, Augusto Sakai และ Carlos Felipe

หากคุณรักกีฬา คุณกำลังเผชิญกับการถอนตัวครั้งใหญ่หรือเหมือนฉัน เปลี่ยนความสนใจและเวลาว่างของคุณไปที่อื่น เมื่อใดและหากมีการกลับมาของกีฬา เจ้าของและนักกีฬาจะต้องเจอกับปัญหาใหญ่ พวกเขาจะได้รู้ว่าแฟนๆ ที่ภักดีเป็นอย่างไรและมีเงินเหลืออยู่ในกระเป๋ามากแค่ไหน เพื่อที่จะสามารถซื้อตั๋วสำหรับงานต่างๆ ได้ นักกีฬาที่มีสัญญารับประกันและจบการแข่งขันมาหลายปีอาจมีความมั่นคงทางการเงินในขณะนี้ แต่ผู้ที่อยู่ใน MMA พวกเขาจะได้รับเงินเมื่อต่อสู้เท่านั้น และตอนนี้พวกเขาไม่ได้ต่อสู้จึงไม่มีรายได้จากการเล่นกีฬา
ทั้งหมดที่เรามีในตอนนี้คือการสนทนาทางวิทยุเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อกีฬากลับมาอีกครั้งหากพวกเขาทำเช่นนั้น ในโทรทัศน์ จะออกอากาศซ้ำหลังจากออกอากาศซ้ำ ฉันยังไม่ได้ดูอะไรทั้งนั้น แต่ฉันพบว่าตัวเองเข้าร่วมกับภรรยาตอนดึกก่อนที่จะเรียกวันนี้ว่าวันดูการแข่งขัน “ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก” ฉันไม่เคยรู้เลยว่าการแข่งขันนั้นสนุกแค่ไหน!

Harv Aronson