ประวัติของ UFC Champions ใน MMA

ดังที่ได้กล่าวไปแล้วมีลีก MMA อื่น ๆ ที่มี Bellator เป็นลีกที่ใหญ่ที่สุดและได้รับความนิยมมากที่สุดถัดจาก UFC ลีกนั้นได้เห็นอดีตนักสู้ UFC หลายคนกระโดดขึ้นเรือและเข้าร่วมกับพวกเขา Ryan Bader เป็นตัวอย่างหนึ่งใน Bellator เขาได้กลายเป็นแชมป์เปี้ยนแชมป์รุ่นไลต์เฮฟวี่เวตและรุ่นเฮฟวี่เวต อดีตนักสู้ UFC คนอื่น ๆ ใน Bellator ได้แก่ Cris Cyborg และ Gegard Mousasi ซึ่งทั้งคู่ได้รับรางวัล Corey Anderson เพิ่งกระโดดขึ้นเรือเช่นเดียวกับ Sergio Pettis Josh Barnett ก็ทำเช่นเดียวกัน

แชมป์เปี้ยนบางคนของ Bellator พบทองคำในลีกนั้นที่พวกเขาไม่สามารถทำได้ใน UFC และบางคนที่โดดเด่นของ Bellator พยายามทำมันใน UFC และล้มเหลว ตัวอย่างเช่น Ben Askren ผู้พ่ายแพ้มาจาก Bellator แต่ใน 15 วินาที Jorge Masvidal ก็ยุติอาชีพ UFC ของเขา Lyman Good ได้รับรางวัล Bellator Eddie Alvarez ก็เช่นกัน ตอนนี้เรามี Michael Chandler ใน UFC ในที่สุด Rory MacDonald ก็คว้าเข็มขัด แต่มันอยู่ใน Bellator ไม่ใช่ใน UFC ใครจะลืมการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ของ UFC กับ Robbie Lawler ได้บ้าง?

PFL (Professional Fighters League เดิมชื่อ World Series of Fighting [WSOF]) กำลังพยายามอย่างเต็มที่โดยเพิ่งเซ็นสัญญากับ Anthony Pettis ซึ่งจะเปิดตัวในวันที่ 23 เมษายนขณะนี้ Fabricio Werdum อดีตแชมป์เฮฟวี่เวต UFC อยู่กับ PFL โมฮัมเหม็ดพี่ชายของ Kamara Usman อยู่กับ PFL โดยมีสถิติโดยรวม 7-1 สารส้ม UFC อีกตัวคือ Tom Lawlor ตอนนี้อยู่ใน PFL เช่นเดียวกับ Gleison Tibau

PFL มีชื่อที่คุ้นเคยในฐานะแชมป์เปี้ยน:

  • Justin Gaethje
  • จอนฟิทช์
  • มาร์ลอนโมราเอส

PFL ย้อนกลับไปในปี 2013 โดยมีสตีฟคาร์ลแชมป์คนแรกที่พ่ายแพ้สารส้ม UFC อีกคนหนึ่งคือจอชเบิร์คแมนในการชิงมงกุฎนักมวยปล้ำเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2556 อดีตแชมป์ UFC และยอดเยี่ยม Demetrious“ Mighty Mouse” จอห์นสันส่งเข้าสู่ ONE Championship หลังจากแพ้รุ่นฟลายเวท ตั้งชื่อให้กับ Henry Cejudo สิ่งที่เขาปกป้องสถิติ 11 ครั้ง จอห์นสันยังไม่ได้รับตำแหน่งรุ่นฟลายเวทของลีก แต่มันเป็นแค่เรื่องของเวลาก่อนที่เขาจะทำ

ONE Championship ครองตำแหน่งแชมป์รายการแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2555 โดยโคเท็ตสึโบกุคว้าแชมป์รุ่นไลต์เวตและซูชอลคิมคว้าเข็มขัดรุ่นแบนตัมเวทกลับบ้าน เป็นที่นิยมมาช้านานและผลิตนักสู้ UFC จำนวนมากคือลีก World Extreme Cagefighting (WEC) แชมป์เปี้ยนเป็นชื่อประจำวันและประสบความสำเร็จอย่างมากใน UFC หลังจากออกจาก WEC ตัวอย่างเช่นอดีตแชมป์ WEC Brian Stann, Nick Diaz, Carlos Condit, Gilbert Melendez, Benson Henderson, Chris Leben, Anthony Pettis, Jamie Varner, Urijah Faber, Jose Aldo, Eddie Wineland และ Dominick Cruz

เพื่อไม่ให้แพ้ใครตอนนี้ Strikeforce ได้นำนักสู้ที่โดดเด่นหลายคนเข้าสู่กระแสหลักหลังจากคว้าแชมป์ในลีกนั้น:

Pittsburgh Steelers Hall of Famers

With this year’s Pro Football Hall of Fame class of 2021 announced, in that group is Alan Faneca who had been trying to get in for years and now he joins a long list of former Pittsburgh Steelers who are enshrined in the hallowed halls in Canton, Ohio.

Of all the NFL teams, the Chicago Bears have the most men enshrined in Canton with 35. The Washington Football Team/Redskins and L.A. Rams are next with 32. Then you have the Packers and Giants with 31 players in the Hall of Fame followed closely by the Steelers who now have 30.

Ben Roethlisberger and Maurkice Pouncey will one day be hall of fame members for sure so that list will continue to grow. I believe that Hines Ward also deserves a bust in Canton but that remains to be seen as he has yet to be inducted. Ward did make it to the semi-final vote this year but failed to be named a finalist.

As a die-hard Steelers fan and for those in Steelers Nation, I give you profiles of all 31 members of the Steelers players inducted into the Pro Football Hall of Fame in alphabetical order and with the years they spent wearing the uniform of the Pittsburgh Steelers.

Bert Bell (1941-1946)

Bell represents the Steelers in the hall because he was the head coach for one season (1941) and also shared ownership of the team with Art Rooney Sr. From 1940-1946. He was also the NFL Commissioner from 1946-1959.

Jerome Bettis (1996-2005)

Unhappy as a member of the Los Angeles Rams, L.A. gifted the Steelers via trade in 1996 that redirected the Bus through Pittsburgh where he played until he retired and hung up the cleats as a Super Bowl champion when Pittsburgh won Super Bowl XL. Thanks to a miraculous tackle by Ben Roethlisberger in the divisional playoffs Bettis avoided a near-disastrous fumble.

John ‘Blood’ McNally (1934, 1937-1938)

ne of the early great players in the NFL, McNally had three stints with the Steelers in 1934 and then as a player/coach from 1937-1938 and as just coach in 1939. McNally is also in the Green Bay Packers Hall of Fame.

Mel Blount (1970-1983)

A member of all four of the Steelers’ 1970s Super Bowl champions, Blount was one of the league’s all-time best defensive backs and a hard hitter.

Terry Bradshaw (1970-1983)

Thomas “Hollywood” Henderson once said of Bradshaw, “He couldn’t spell CAT if you spotted him the C and A.” Of course, Bradshaw got the last laugh beating the Cowboys in two Super Bowls. Bradshaw owns four rings but his stats keep him from being amongst the best ever. Still, he made it into the highest honor possible, the Football Hall of Fame.

Jack Butler (1951-59)

What’s amazing about Jack Butler is that he was not just born in Pittsburgh, he played his pro ball there was well and passed away in the same city he spent his entire life in. One of the greatest defensive backs ever, Butler played just nine seasons but intercepted an amazing 52 passes along the way. Butler made the Pro Bowl four times, was a four-time First-Team All-Pro, is a member of the NFL 1950s All-Decade Team and the Pittsburgh Steelers all-time team. Butler was 85 when he passed.

Dermontti Dawson (1988-2000)

One inline of some of the best centers to ever play in the NFL, first, it was Ray Mansfield who gave way to Mike Webster who gave way to Dawson who gave way to Jeff Hartings who handed the reigns over to Maurkice Pouncey. Who was the best of the bunch? Dawson and Webbie are in the HOF. Pouncey is headed there one day. This is a tough call but I would cast my vote for either Dawson or Pouncey with a slight edge to Dawson because he was more disciplined.

Len Dawson (1957-1959)

Despite most of his career being in Kansas City, Dawson was drafted by Pittsburgh and played just three seasons there. However, he is listed on the Hall of Fame list as a Steeler. That’s good enough for me to lengthen their list but Dawson’s career marks are littered with honors.

Bill Dudley (1942, 1945-1946)

“Bullet” Bill Dudley was drafted by the Steelers with the NFL’s first overall pick in 1942. He would enter military service missing the 1943 and 1944 seasons then return for two more with Pittsburgh before being traded to the Detroit Lions and then finishing his career with the Redskins. Bill Dudley could do it all. He has passing statistics to his cred as well as leading the league in rushing in his rookie season with 696 yards on 162 rushes. He also punted that year, ran back punts and kickoffs.

Alan Faneca (1998-2007)

Faneca finally got his due in 2021 after several years of trying but most believed he was deserving of the honor. He was after all the best guard of his era during his playing days. Once a massive offensive lineman, today Alan Faneca is slim and trim and his appearance is much different than the sometimes bearded offensive beast he once was.

Joe Greene (1969-1981)

“Mean.” That was the nickname of this mammoth defensive lineman who fits that bill perfectly. A terror on defense, Greene was the cornerstone of the “Steel Curtain” that punished opposing offenses throughout the 1970s. Perhaps the greatest player in Pittsburgh Steelers history.

Kevin Greene (1993-95)

Greene tragically died in 2020 at just 58 years of age but in his three years with the Steelers, he was always a pass-rushing threat and for Steelers Nation despite playing for four other teams, he went into the hallowed halls at Canton wearing Black and Gold.

Jack Ham (1971-1982)

If you want a linebacker that is more of a technician than a physical presence look no further than Jack Ham. When it came to executing defensive maneuvers and plays, there may have been no one better than Ham. Like many other of his teammates, Ham had a following and it could not go unnoticed in Three Rivers Stadium the banner that read “Dobre Shunka” which in Slovak means “Great Ham.” Ham might even be underrated in some eyes because he was an outstanding linebacker that was sometimes overshadowed by another Jack, that being the Lambert type.

Franco Harris (1972-1983)

Two words make football fans automatically think of the running back that wore jersey number 32. “Immaculate Reception.” Despite having an outstanding career, Franco Harris will forever be remembered for one crazy play. For the first time, they made the playoffs in 1972, it was Harris who became an instant hero by picking up a deflected pass at the end of the game with the Oakland Raiders to overcome a deficit in the score and send the Steelers onward to play the undefeated Miami Dolphins. But Harris was a part of all four Pittsburgh Super Bowl teams in the 1970s and he ran with style chalking up numerous 1,000-yard seasons.

John Henry Johnson (1960-1965)

Up until Franco Harris came along, JHJ was probably the best running back in the history of the Steelers. Oddly enough, Johnson went to high school at Pittsburg High School in California. He did play for the Calgary Stampeders, San Francisco 49ers, and the Detroit Lions before coming to Pittsburgh. Like Jerome Bettis many years later, John Henry Johnson came to the Steelers via trade. It took eight years to get the man they drafted in 1953 in the second round but Johnson opted to go to Canada instead saying it was a better monetary offer. Then Steelers owner, the late Art Rooney Sr. Countered by saying Johnson did not want to play in the Pittsburgh cold.

Robert ‘Cal’ Hubbard (1936)

Hubbard is an interesting Hall of Fame member given the fact that he played for the Steelers just one season (1936) and that came at a time the Steelers were known as the “Pirates” like their baseball counterpart in town. But after football Hubbard would become one of the best baseball umpires in history.

Walt Kiesling (1937-1939, 1940-1942, 1954-1956)

Kiesling is a former NFL player turned coach and head coach. He played for the early Steelers (Pirates) in 1937 and 1938 and later served as a line coach and the head coach for Pittsburgh from 1949-1961. Kiesling is a member of the NFL’s All-Decade Team for the 1920s.

Jack Lambert (1974-1984)

“The Count” is my favorite player of all-time. That’s due to his tenacity, attitude, and not to be intimidated by anyone. Jack Lambert was not your prototypical linebacker weighing just around 220 pounds today he would be way undersized for the position. But Lambert played like he was 275 pounds and would hit any opposing player at all costs and then try to intimidate him. In Super Bowl X he came to the rescue of teammate Roy Gerela who had missed a field goal only to be taunted by the Dallas Cowboys’ Cliff Harris. Lambert proceeded to slam Harris to the field in defending his kicker. That was Jack Lambert in a nutshell.

Bobby Layne (1958-1962)

It seems to me that the Pro Football Hall of Fame uses their judgment as to how they list inductees in regards to who they represent in the hall. I say that because most of Bobby Layne’s career was spent with the Detroit Lions and his final five seasons with the Pittsburgh Steelers. But Layne had the reputation of being a wild man who was full of character and liked to go out on the town. If you have never heard it before, there is a myth called the “Curse of Bobby Layne.” It evolved after the Lions traded Layne to the Steelers and he responded to the trade by saying “the Lions would not win for 50 years.” So for the next 50 years, Detroit posted one of the worst winning percentages in the league. While the quote was never published in any periodical, it can only be believed if you believe the word of mouth myth. Regardless, the losing period by the Lions did exist and did come after Layne left the team.

Marion Motley (1955)

Again we have another player who spent nearly all his career with a team other than the Pittsburgh Steelers. For Motley, it was the Cleveland Browns and then he spent just one season in Pittsburgh. Motley was a rugged runner in the mold of a Jim Brown with a little more moxy. But with the Steelers, he hardly played. He was involved in just six games and carried the ball just twice. But, he is listed with the Steelers on the Hall of Fame list.

Chuck Noll (1969-1991)

The man who started it all. Winning that is. It took Chuck Noll a few seasons to get the ball rolling after he was hired in 1969. In fact, his rookie season saw a final record of just 1-13. But by drafting Joe Greene with his first draft that selection began the process of building a dynasty. Noll would coach a long time and was revered in Pittsburgh.

Troy Polamalu (2003-2014)

The “Tazmanian Devil” Troy Polamalu may have been one of the wildest players at defensive back or safety ever in the NFL. Polamalu would play with reckless abandon and sometimes that cost him by missing a tackle. But he was a hard hitter and a sure tackler and one distinct memory of #43 that stands out for me is his return of a Carson Palmer interception in a game against Cincinnati that saw just Palmer in the way of a pick-six. Polamalu simply ran over his former teammate at USC.

Art Rooney (1933-1988)

Roberto Clemente, Bill Mazeroski, Steve Blass, Willie Stargell, Bob Prince…all these former Pittsburgh athletes were adored by Pittsburghers. However, Art Rooney Sr. Might top all of them. If you grew up in Pittsburgh and followed the Steelers, most fans felt like they knew Rooney even if they never met him. Born in the Pittsburgh section of Coulterville, Rooney never left the city and he personified what it meant to be a native of Pittsburgh. He was everything Pittsburgh and was a caring and gentleman that even those who weren’t Steelers fans at the time Pittsburgh won Super Bowl IX, their hearts warmed at the sight of seeing the old man hoisting the Steelers first-ever Lombardi Trophy. Art Rooney was also an athlete. An accomplished boxer he also played baseball.

Dan Rooney (1955-2017)

Art Rooney’s son Dan would eventually take over the Steelers after his father’s death. He too was a fan favorite and he eventually became the Ambassador to Ireland. Athletic like his father, Dan Rooney was a quarterback ad North Catholic High School in Pittsburgh. At his passing, he had been married to his wife Patricia for an incredible 65 years.

Donnie Shell (1974-1987)

It took a long time for Shell to be inducted but I’m sure he feels it was worth the wait. One of the best special teams players of the 1970s, Shell was also an outstanding player in Pittsburgh’s defensive backfield. A very hard hitter, I recall him planting a blasting tackle on the very rugged Earl Campbell.

John Stallworth (1974-1987)

If there was ever a lethal wide receiver combination in the NFL, John Stallworth and Lynn Swann would have to be considered. A dual-threat, Swann led with artistry and Stallworth with an uncanny ability to get open. Stallworth was a deep threat on every offensive play.

Ernie Stautner (1950-1963)

Unfortunately for Stautner is that he played in the 1950s when the Steelers were not very good and didn’t win much. But knowing playoffs were always out of their reach, the Pittsburgh Steelers became one of the least favorite teams to play against because they played so hard and played so aggressively. Pittsburgh’s defenses wanted to beat up other teams and they did it well. That personality was led by Ernie Stautner.

Lynn Swann (1974-1982)

The other half of the dynamic duo, Lynn Swann played with finesse and used his ability to dance ballet on the gridiron. Smooth as silk was Swann and it was a polarizing counter to the athleticism of John Stallworth. When it came to Super Bowls both receivers shined but it was Swann who would make the more graceful and artistic receptions.

Mike Webster (1974-1988)

Mike Webster’s post-football life was a tragedy. He encountered many physical and financial troubles and his health failed because of it. Just 50 years old when he died, but the legacy he left behind on the football field is Hall of Fame worthy. Webster was a beast on the offensive line where he simply manhandled opponents.

Rod Woodson (1987-1996)

Here we have perhaps the greatest all-around athlete to ever play for the Pittsburgh Steelers. Rod Woodson was a track star and an outstanding cornerback. When he left the Steelers via free agency in 1997 and signed with the San Francisco 49ers it left a bad taste in the mouths of Steelers fans who many felt he chose another team over just a few million dollars shunning Pittsburgh’s offer. The hole Woodson left behind has never really been filled with the kind of talent he was.

Harv Aronson


ดูตัวอย่าง: Utah Jazz VS Boston Celtics

ด้วยการหยุดพัก NBA All-Star ในหนังสือทีมงานทุกคนมีเป้าหมายที่จะจบฤดูกาล 2020-21 ที่สั้นลงอย่างแข็งแกร่ง ทีมส่วนใหญ่เข้าสู่ช่วงพักจากการเล่นไปประมาณ 36 เกมดังนั้นพวกเขาจึงมีอีกมากเท่านั้นที่จะก้าวขึ้นสู่อันดับสูงสุดของการประชุมตามลำดับ หากฤดูกาลนี้เป็นอะไรที่เหมือนปีที่แล้วจุดสูงสุดจะอยู่ในอากาศจนกว่าจะสิ้นสุดฤดูกาลปกติ จะมีหลายทีมที่ต้องการให้พวกเขามีเกมพิเศษในฤดูกาลปกติ 10 เกมเมื่อทุกอย่างถูกพูดและเสร็จสิ้น

ปัจจุบันยูทาห์แจ๊สมี สถิติที่ดีที่สุดใน NBA เวลา 28-10. มีทีมเพียงไม่กี่เกมที่กลับมาทำให้การชนะทุกครั้งมีค่าอย่างยิ่งสำหรับการแยกออกจากกลุ่ม แม้ว่าบอสตันเซลติกส์จะไม่ใช่ทีมที่ชื่นชอบในการชนะการประชุมภาคตะวันออก แต่พวกเขาก็เป็นทีมที่อายุน้อยและมีความอดทนที่สามารถทำให้ทีมที่ดีกว่าบางทีมได้พักในซีรีส์ 7 เกม ดังนั้นการจับคู่ Jazz-Celtics ในวันที่ 16 มีนาคมจึงเป็นสิ่งที่คุณควรทำเครื่องหมายบนปฏิทินของคุณเนื่องจากอาจเป็นภาพตัวอย่างของการจับคู่รอบชิงชนะเลิศของสองทีมที่อายุน้อย แต่มีความสามารถมาก

วันอังคารที่ 9 กุมภาพันธ์ทั้งสองทีมไปเผชิญหน้ากันที่ Vivint Smart Home Arena ในซอลต์เลกซิตี แจ๊สสยบเซลติกส์ 122-108. ฉันอยากจะบอกว่านั่นเป็นเพราะความได้เปรียบในบ้าน แต่นั่นคืออะไรอีกแล้วนอกจากความสะดวกสบายในบ้านของคุณเองและความคุ้นเคยกับเวลาและสภาพอากาศ? รอบนี้แจ๊สพบเซลติกส์ที่สนาม TD Garden ซึ่งเจ้าบ้านชนะ 70% ของเวลา แจ๊สเป็นทีมที่ดีที่สุดใน NBA ที่เข้ามาในเกมนี้ในแง่ของสถิติดังนั้นเปอร์เซ็นต์การชนะบนถนนของพวกเขาจึงไม่เลวร้ายเกินไปที่ประมาณ 63% เท่าที่ฉันกังวลเกมดังกล่าวดูเหมือนการจับคู่บนกระดาษ แต่ก็มีบางเกมที่แน่นอน แหล่งภายนอก ส่งผลต่อผลลัพธ์ของเกมนี้

ในการสัมภาษณ์หลังเกมล่าสุด Shaq บอกกับ Donovan Mitchell ว่าเขา“ ไม่คิดเลย [he] มีสิ่งที่จะก้าวไปสู่ระดับต่อไป” คำตอบของ Mitchell เป็นหนึ่งในความคุ้นเคย เขาได้รับแรงบันดาลใจจากความสงสัยที่ผู้คนมีต่อศักยภาพของเขาตั้งแต่เขาถูกเกณฑ์ทหารและนี่เป็นเพียงบันทึกอีกอย่างหนึ่งของไฟนั้น ในเหตุการณ์ล่าสุดมันเพิ่งเกิดขึ้นที่ผู้เล่น Utah Jazz สองคนที่มีสิทธิ์ในเกม All-Star เป็นคนสุดท้ายที่ได้รับเลือก ในระหว่างขั้นตอนการคัดเลือกทีม Lebron ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการที่ไม่มีใครเคยเลือก Jazz ตอนที่พวกเขาเล่นวิดีโอเกมตอนที่พวกเขายังเด็กและอาจจะมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับมัน Lebron อาจคิดว่าเขากำลังส่องแสงให้กับสถานการณ์ที่โชคร้าย แต่ในที่สุดเขาก็แค่กระตุ้นทีมบาสเก็ตบอลที่อันตรายอยู่แล้วเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาผ่านเข้าสู่ NBA Finals ในปีนี้ สิ่งสำคัญคือต้องบอกว่าการเดิมพันเป็นส่วนสำคัญของเกมเหล่านี้ แฟน ๆ จำนวนมากเพลิดเพลินกับความตื่นเต้นพิเศษที่ได้รับจากมัน อย่างไรก็ตามคุณสามารถเดิมพันผิดทีม / ผู้เล่นและเสียเงินได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าการเดิมพันจะไม่ปลอดภัย 100% แต่คุณมีทางเลือกในการเดิมพันด้วยวิธีที่ปลอดภัยกว่า คุณสามารถตรวจสอบคะแนนล่าสุดของเกมและรวบรวมข้อมูล นอกจากนี้ยังมีจำนวนมาก คู่มือการเดิมพัน NBA ที่ให้ข้อมูลที่สำคัญมากมายเช่นกลยุทธ์การเดิมพันข่าว NBA ล่าสุดการเปรียบเทียบอัตราต่อรองจากหนังสือกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเป็นต้นพร้อมคำแนะนำที่ดีและข้อมูลทั้งหมดที่มีให้คุณจะสามารถเรียนรู้บางอย่างได้อย่างแน่นอนและยังสร้างรายได้ด้วย เกมส์นี้.

เกมนี้ดูเหมือนว่ามันอาจจะใกล้เข้ามาจนถึงออดสุดท้าย อย่างไรก็ตามในความคิดของฉันยูทาห์แจ๊สมีเชื้อเพลิงทั้งหมดที่พวกเขาต้องการจากความเกลียดชังของพวกเขาเพื่อทำลายใครก็ตามที่อยู่ในเส้นทางสู่ความสำเร็จหลังจากที่ All-Star หยุดพัก จากสถานการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในการจับคู่ระหว่างบอสตันเซลติกส์และยูทาห์แจ๊สฉันคิดว่าแจ๊สเป็นแรงบันดาลใจมากที่สุดที่พวกเขาอยู่มาตลอดทั้งฤดูกาลและจะได้รับชัยชนะเหนือเซลติกส์อีกครั้ง จะเป็นเรื่องสนุกสำหรับการชมอย่างไม่ต้องสงสัย

ไคล์ริชาร์ดส์

ไคล์ริชาร์ดส์

ฉันเป็นนักคิดด้านการออกแบบผู้สร้างสิ่งดิจิทัลและเชื่อมั่นในพลังของกีฬา


Chicago Bears – ตัวเลือกอันดับหนึ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกทีมในประวัติศาสตร์ร่าง NFL

The Bears มีหนึ่งในประวัติศาสตร์การดราฟที่ยาวนานที่สุดใน NFL เนื่องจากพวกเขาเป็นหนึ่งในทีมที่เก่าแก่ที่สุด เริ่มตั้งแต่ปีพ. ศ. 2479 ชิคาโกยังไม่พบกองหลังแฟรนไชส์ทดแทนสำหรับ Sid Luckman ในตำนาน มี QB มากมายระหว่างทาง แต่ไม่มีใครถึงระดับการเป็นกองหลังที่ยอดเยี่ยม Mitch Trubisky ผู้ส่งสัญญาณคนปัจจุบันอยู่ภายใต้ปืนนับตั้งแต่ได้รับการเกณฑ์ทหารให้เป็นตัวเลือกโดยรวมครั้งที่สองในปี 2018 กองหลังคนอื่น ๆ ที่ร่างโดยชิคาโกซึ่งยังไม่ถึงระดับที่ทีมอื่น ๆ เคยเห็นกับดาราของพวกเขา ได้แก่ เร็กซ์กรอสแมน, เคดแม็คโนว์, จิมฮาร์เบห์ , Jim McMahon, Johnny Lujack และ Bobby Layne ที่จะแสดงร่วมกับ Detroit Lions แทน จากที่กล่าวมาใครคือผู้เลือกรอบแรกที่ดีที่สุดสำหรับหมี? Dick Butkus สำหรับผู้เริ่มต้นในปีพ. ศ. 2508 เป็นอย่างไร? เป็นหนึ่งในผู้เล่นตัวจริงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและโหดที่สุดเท่าที่เคยมีมา ในปีเดียวกันนั้นหมีได้ร่าง Gale Sayers ผู้ยิ่งใหญ่ Brian Urlacher รอบแรกในปี 2000 ถือเป็นหนึ่งในกองหลังที่ดีที่สุดในยุคนั้น มีผู้เล่นโดยเฉลี่ยตลอดทั้งก่อนและหลัง แต่แน่นอนว่าการสนทนานี้จะแคบลงไปที่บุตคูสหรือเซเยอร์สและเนื่องจากเซเยอร์สผู้ล่วงลับมีอาชีพการงานของเขาสั้นลงเนื่องจากอาการบาดเจ็บผมเชื่อว่าการพยักหน้าไปที่บุตคูส

คำกล่าวที่น่ายกย่อง: Dan Hampton (1979), Jimbo Covert (1983), Willie Gault (1983)

Harv Aronson


Los Angeles Chargers – ตัวเลือกอันดับหนึ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกทีมในประวัติศาสตร์ร่าง NFL

ดังที่คุณได้อ่านมาจนถึงตอนนี้ในบทความนี้ทีมใน NFL มักพบว่าตัวเองย้ายไปอยู่ที่เมืองใหม่ กรณีดังกล่าวเกิดขึ้นกับทีมที่เรียกกันว่า ‘โบลต์’ The Chargers ที่อยู่ในซานดิเอโกมาเป็นเวลานานได้แบ่งปันเมืองลอสแองเจลิสกับแรมส์ ในปี 2004 The Chargers ได้แสดงความสามารถเหมือนกับที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้กับ John Elway ซานดิเอโกร่างอีไลแมนนิ่งที่ไม่ยอมออกไปเล่นทางตะวันตกเพื่อทำการค้าและฟิลิปริเวอร์สก็มาที่ชาร์เจอร์สขณะที่แมนนิ่งไปหายักษ์ ริเวอร์ที่เกษียณหลังจากเปลี่ยนมาเป็นโคลท์ในปี 2020 และเล่นหนึ่งฤดูกาลมีอาชีพในระดับ Hall of Fame ในซานดิเอโกและลอสแองเจลิส ร่างแรกของ The Chargers เกิดขึ้นในปี 1967 และผู้เลือกร่างชื่อใหญ่คนแรกของพวกเขาคือ Kellen Winslow ในปี 1979 Junior Seau ผู้ล่วงลับเข้ามาบนเรือในปี 1991 สิ่งที่ดีที่สุดของกลุ่มนี้ต้องเป็น LaDainian Tomlinson ซึ่งเป็นนักวิ่งที่ยอดเยี่ยมและสม่ำเสมอจาก Texas Christian มหาวิทยาลัย.

คำกล่าวที่น่ายกย่อง: John Jefferson (1978), Leslie O’Neal (1986), Chris Mims (1992), Darrien Gordon (1993), Shawne Merriman (2005), Antonio Cromartie (2006), Joey Bosa (2016), Justin Herbert (2020)

Harv Aronson


Cleveland Browns – ตัวเลือกอันดับหนึ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกทีมในประวัติศาสตร์ร่าง NFL

ก่อนที่จะเข้าร่วม NFL อีกครั้งในปี 2542 Cleveland Browns มีช่วงเวลาที่น่ากลัวอยู่บ้าง บราวน์“ ใหม่” ตั้งแต่ปี 2542 จนถึงปีนี้เป็นหุ้นที่น่าหัวเราะของลีก อย่างไรก็ตามในปีนี้พวกเขากลับมาสู่จุดสูงสุดของ NFL ด้วยความสามารถที่ดีมาก แต่ลองดูประวัติของพวกเขาแล้วพวกบราวน์ในครั้งเดียวก็เป็นหนึ่งในทีมชั้นนำในเอ็นเอฟแอล ด้วยชื่อเล่นของพวกเขาว่า “บราวน์” หนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นผู้เล่นที่โดดเด่นที่สุดเท่าที่เคยมีมาเป็นนามสกุล จิมบราวน์คือคนที่เรากำลังพูดถึงและอดีตผู้วิ่งกลับวิ่งเหมือนรถไฟบรรทุกสินค้าที่วิ่งทับใครก็ตามที่ขวางทาง ด้วยประวัติร่างที่เริ่มต้นในปี 2493 เจ็ดปีต่อมาจิมบราวน์ก็คำรามออกมาจากมหาวิทยาลัยซีราคิวส์และเริ่มโจมตีคู่แข่ง NFL บราวน์จะเล่นได้เพียงเก้าฤดูกาลจากนั้นก็เริ่มอาชีพนักแสดง แต่ใน 118 เกมตลอดอาชีพของเขาเขาเริ่มต้นในทุกคนและเฉลี่ย 104.3 หลาที่น่าทึ่งต่อเกม เขาเฉลี่ยเกือบ 12 ทัชดาวน์ต่อฤดูกาลและในทุก ๆ ฤดูกาลที่เขาเล่นเขาวิ่งเดี่ยวอย่างน้อย 65 หลาหรือมากกว่านั้นลบด้วยปี 1961 และ 1962 เมื่อระยะไกลที่สุดของเขาจากการต่อสู้คือ 38 และ 31 หลาตามลำดับ ระยะทางที่ไกลที่สุดของเขาคือ 80 หลาในปี 1963 มันเป็นเรื่องยากมากที่จะตั้งชื่อผู้เล่นที่ถูกเกณฑ์ทหารในรอบแรกซึ่งเป็นผู้เล่นที่ดีกว่าจิมบราวน์ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปที่นั่นด้วยซ้ำ เขามัน

คำกล่าวที่น่ายกย่อง: Paul Warfield (1964), Mike Pruitt (1976), Bernie Kosar (1985), Hanford Dixon (1981)

Harv Aronson


Jacksonville Jaguars – ตัวเลือกอันดับหนึ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกทีมในประวัติศาสตร์ร่าง NFL

เราได้มาถึงทีมของปีนี้ที่มีการคัดเลือกอันดับหนึ่งโดยรวมและเป็นที่ยอมรับกันว่าการคัดเลือกจะเป็น Trevor Lawrence ของเคลม คำพูดของลอเรนซ์คือเขาเป็นคนที่“ พลาดไม่ได้” แฟน ๆ ของจากัวร์คงหวังว่าเรื่องนี้จะเป็นจริงเพราะแจ็กสันวิลล์มีสถิติที่เลวร้ายที่สุดสำหรับการคัดเลือกรอบแรกนับตั้งแต่เข้ามาในลีกในปี 1995 การเลือกเหล่านั้นเริ่มต้นขึ้นหลังจากปี 2546 เพราะก่อนหน้านั้นพวกเขาพบนักกีฬาที่เก่งมาก ๆ ด้วย เลือกครั้งแรก James Stewart และ Tony Boselli มาพร้อมกับร่างแรกของพวกเขาในปี 1995 เควินฮาร์ดีมาที่ฟลอริดาในอีกหนึ่งปีต่อมา Donovin Darius และ Fred Taylor ถูกรวมร่างกันในปี 1998 Byron Leftwich ถูกคิดว่าจะเป็นกองหลังแฟรนไชส์เมื่อได้รับเลือกครั้งแรกในปี 2003 แต่แล้วความล้มเหลวก็เริ่มขึ้นด้วยความชอบของ R.Jay Soward (2000), Reggie Wiliams (2004), Matt Jones (2005), Derrick Harvey (2008), Eugene Monore (2009), Justin Blackmon (2012), Luke Joeckel (2013) และ Taven Bryan (2018)

เสือจากัวร์อยู่ห่างจากซูเปอร์โบวล์เพียงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่ในปี 2020 พวกเขาชนะการแข่งขันเปิดฤดูกาลและแพ้ทุกเกมหลังจากนั้นเพื่อชนะการชิงโชคของ Trevor Lawrence ดีที่สุด # 1 เคยในเมือง Jag? สิ่งที่ฉันเลือกคือ Fred Taylor ที่หลายคนเชื่อว่าอยู่ใน Pro Football Hall of Fame หรือ Tony Boselli คู่ควรกับหน้าอกของแคนตัน ฉันว่ามันควรจะเป็นเทย์เลอร์

คำกล่าวที่น่ายกย่อง: Fernando Bryant (1999), Marcus Stroud (2001), John Henderson (2002), Reggie Nelson (2007), Jalen Ramsey (2016), Blake Bortles (2014)

Harv Aronson


Indianapolis Colts – ตัวเลือกอันดับหนึ่งที่ดีที่สุดสำหรับทุกทีมในประวัติศาสตร์ร่าง NFL

โคลท์เป็นวัตถุดิบหลักในเมืองบัลติมอร์มาเป็นเวลานานจนกระทั่งพวกเขาขยับขึ้นและย้ายไปที่รัฐอินเดียนาในปี 1984 ในปี 1953 ทีมรุ่นบัลติมอร์ได้จัดทำร่างแรกและทีมขยายจำนวนมากเริ่มต้นขึ้น กับกองหลังพร้อมตัวเลือกแรก ชายคนนั้นคือ Adrian Burk จาก Baylor ในที่สุด Colts ก็จะได้รับรางวัล Super Bowl ในบัลติมอร์ แต่ในช่วงต้นประวัติศาสตร์ตลอดทศวรรษ 1960 ได้เห็นทีมที่ตั้งรับอย่างแข็งขัน ด้วยการรุกหลังแขนของ Johnny Unitas และเกมภาคพื้นดินที่สมบุกสมบันทีมโคลท์ทีมนี้ตกใจและไม่พอใจกับชัยชนะที่การันตีจาก Joe Namath จาก New York Jets ใน Super Bowl III โคลท์เป็นรายการโปรดที่หนักหน่วงสำหรับเอ็นเอฟแอลที่ชนะซูเปอร์โบวล์สองรายการแรกอย่างง่ายดายหลังการเล่นกรีนเบย์

Colts มีผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมมากมายที่นำโดย Johnny Unitas ซึ่งเดิมร่างโดย Pittsburgh Steelers แต่พวกเขายอมแพ้เขาและเขาก็ถูก Colts ตักขึ้นมา สำหรับประวัติศาสตร์ของการคัดเลือกรอบแรกในบัลติมอร์และอินเดียแนโพลิสการสาดครั้งใหญ่ครั้งแรกของโคลท์เกิดขึ้นในปีพ. ศ. 2499 เมื่อเลนนีมัวร์ถูกเกณฑ์ทหารหลังจากเล่นบอลวิทยาลัยที่เพนน์สเตท ในปีพ. ศ. 2510 ชายร่างใหญ่ชื่อบับบาสมิ ธ ซึ่งเดินทางมาบนเรือและในที่สุดก็จะได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง Police Academy หลายคนรู้เรื่องราวของร่างฉบับปี 1983 เมื่อโคลท์ร่างจอห์นเอลเวย์ แต่เขาปฏิเสธที่จะเล่นให้กับโคลท์และหลังจากบัลติมอร์เลือกเขาเขาก็ถูกแลกไปที่เดนเวอร์ การคัดเลือกรอบแรกตั้งแต่ปี 1994 ถึง 1998 โดดเด่นสำหรับโคลท์ มาร์แชลล์ฟอล์กเข้ามาบนเรือในปีพ. ศ. 94, มาร์วินแฮร์ริสันสองปีต่อมา, ทาริกเกล็นในปี 2540, เพย์ตันแมนนิ่งจะเป็นตัวเลือกแรกของเอ็นเอฟแอลในปี 2541 จากนั้นเอ็ดเกอร์รินเจมส์เป็นคนแรกในอีกหนึ่งปีต่อมา โคลท์จะเข้าสู่ยุค 2000 โดยมีตัวเลือกรอบแรกที่ดีที่สุดในลีก แต่ถึงใครจะเก่งที่สุดมีหลายชื่อให้เลือก แต่ก็ต้องเป็น Peyton Manning

คำกล่าวที่น่ายกย่อง: Tom Matte (1961), Mike Curtis (1965), Bert Jones (1973), Reggie Wayne (2001), Dwight Freeney (2002), Dallas Clark (2003), Andrew Luck (2012)

Harv Aronson